I dag vart eg og Tori ferdig med nedvask av leiligheten, så eg er ganske trøtt no! Tok lang tid, og var mykje å gjera. Begynne på jobb på lørdag, noko som e ganske greitt - eg er ganske blakk for tida!

Sang: I kissed a girl - Katy Perry

.

Eg og Camilla tok også årets første snøbad!

(Dette var berre eit lite, positivt blogginnlegg frå mi side, for å prove at eg ikkje har forsvunne heilt.)

So no sitt eg å renska mac'en min og teke med meg bilde osv som eg vil ha med meg. Skal vel kanskje sitta å vasa litt til, så reise eg på hybeln og rydda eller noko. Sangtime klokka 5 i dag, so eg kan ikkje reisa heim med ei gong. På fredag skal eg synga, i dag er siste sangtimen med Bjørn Gisle, trist!

Lista over ka som skjer i sommar(i grove trekk):
13.juni - konsert for sangara
14.juni - tori feira bursdag
17.juni - avslutning VGS - siiig spela
28.juni - siiig i lærdal
16. juli - metallica i bergen
21.juli til 3.august - FERIE
26.august - skulestart Viken
Sang: I'd rather dance with you - Kings Of Convenience

*

Berre ein eksamen igjen no. Mediefag eksamen. Grua meg, 20 minutta med snakk. Går sikkert bra, men munntleg er mykje meir nervepirrande enn skriftleg eksamen! Så no er skulen snart slutt, det nærmar seg skummelt. Eg klar ikkje heilt å bestemma meg sjølv for om eg gleda meg eller om eg grua meg.

Er kommen inn i ein Muse periode no. Høyre masse på "Black Holes And Revelations" albumet, og eg er heilt fortapt. ;)

Sang: Supermassive black hole - Muse

Russetida er snart over. Trist. Eg har jo egentlig vore litt slapp og, eller, nokon ville kanskje meine det? Men eg har no kosa meg kjempemasse. Blitt kjent me nye folk osv osv.

Siiig skal spele i Parken (Gaupne) 7. juni, så då må folk komme å sjå på oss. Me skal varme opp for Dance with a stranger. Det ser eg fram til. Så er det sang 2 og 4 juni i forbindelse med musikkskulen.

- Silje :)

Sang: Starlight - Muse

Eg var i bryllup i Hardanger i helga. Kjempe kjekt, flott vær - og so var våren komme til Hardanger òg. Dei nygifte skinte om kapp me sola ;) Til helga blir da russetreff på Breim, og da bli bra greie :) Looking forward to that!

So bli da to synge-jobba i Juni, knall da. Da e meir slik musikkskule greie, men da e alltid kos å få opptre litt. E ei stund sia no og so.

Sang: Fascination - Alphabeat

Rare greie, men eg finne nok ut av det etterkvart. Akuratt no sitt eg å jobbar med ei oppgåve som eg skal levere inn på tirsdag (digitalisering er negativ for journalistikken). Heilt greitt, men mykje lesing og søking etter kjelder.

Sang som er vert å høyra: Yngwie Malmsteen - Crystal Ball

- I opphavet var ordet, og ordet var Latin
I tidleg mellomalder var skriftspråket i Europa hovudsakleg Latin. Det fanns så klart andre skriftspråk, men i kyrkje og akademia var det latinen som rådde grunnen. På tolvhundretalet formulerte Dante tanken om at eit moderne samfunn òg burde ha eit skriftleg folkespråk som var felles for alle dialektane i landet (De Vulgari Eloquentia) , ein tanke som er mistenkjeleg lik den Aasen kom med seks hundreår seinare. Latin heldt likevel på hegemoniet, og det måtte radikale endringar til før noko skjedde.

Renessansen
Med Kopernikus fekk Europa eit heilt nytt verdsbilete. Idealet flytta frå det einskaplege med Gud og jorda i midten, over på det relative og personlege. Det særeigne og unike med kvart språksamfunn vart idyllisert. Språkakademi spratt opp over heile Europa, og med boktrykkarkunsten og reformasjonen vart fleire og fleire lokale skriftspråk standardisert og tatt inn i den akademiske varmen.

Måten standardiseringa gjekk føre seg varierte, men alle variantar vart diskutert: Både ei elististisk språknorm (som Italia, Frankrike og seinare Sverige valde), eit språk basert på ein dominerande dialekt (som Tyskland og seinare Danmark valde) og ei meir Dante-inspirert tilnærming (som den Aasen etter kvart stod for).

Napoleonskrigane gav på ny ei bølgje av nye skriftspråk over heile Europa, og talet dobla seg i løpet av attenhundretalet. Dei nye ideane om at nasjonalstatane òg fordra eit nasjonalt språk, gjorde sitt til at mange av dei nye statane trakta etter eigne nasjonale skriftspråk. Både Noreg, Sverige og Danmark fekk sine vedtatte språkstandardar dette hundråret, Sverige først (1801), Noreg og Danmark sist (rundt 1900).

Den neste språkbølgja kom etter første verdskrigen og samanbrotet av store rike, som til dømes det Ottomanske riket. Nok ein gong var det understrekinga av det regionale kontra det panregionale som var argumentasjonen. Skriftspråk som tyrkisk og hebraisk fekk sine moderne former rundt 1920.

Etter den kalde krigen har det kome nok ei bølgje av skriftspråk, spesielt i den slaviske landa (gamle Joguslavia) og i Russland. Tendensen er klar. Det blir berre fleire og fleire skriftspråk, i mindre og mindre regionar. Å ha fleire skriftspråk innan ein og same nasjonalstat er heller ikkje uvanleg. Td. har Spania fire ulike skriftvariantar. Det er vel meir unormalt med berre eitt skriftspråk, sidan berre to land i heile Europa svergar til den varianten.

Så kven er det eigentleg som padlar motstraums når det blir argumentert for å fjerne nynorsken frå skolen? Nynorsken er jo heller ikkje ein smågut i språkklassa. Med ein halv million aktive brukarar, forfattarar, institusjonar, aviser og offisiell status er det eit høgst levande og oppegåande språk i verdsmålestokk.