Alınan bilgiye göre saat 10.30 sıralarında pikniğe giden öğrencileri taşıyan servisin önünde patlayan mayın olayında ölen ya da yaralanan olmadı. Aracın camının kırıldığını belirten Vali Vekili Hamdi Üncü, terör örgütü tarafından Zorava Çayı'na giden tali yolda döşenen mayının patladığı ve isabetsiz olmasız neticesinde ölen ya da yaralananın olmadığını söyledi.

Olay yerinde güvenlik güçleri tarafından geniş güvenlik önlemleri alındığı ve çevrede geniş çaplı arama tarama faaliyetlerinin sürdürüldüğü belirtildi.

(Cihan)

Čeprav je bilo deževno vreme, smo ostali dobre in nagajive volje. Fantje so brez problema igrali nogomet, punce so se spravile v dnevno/spalno sobo s kitaro, odkoder so se slišale lepe pesmi. Mi smo pa sedeli v kuhinji in se pogovarjali.

Bilo je zanimivo spoznavati vse te ljudi :) .

O poranku, znaczy o 11, obudził mnie telefon z nieznanego mi numeru. Nie zdążyłam go odebrać, no trudno. Ale oprócz nieodebranego połączenia był też SMS od K. z zaproszeniem na 12 na piknik GW, a konkretnie na spektakl "Darkroom". Szczęśliwie przytomnie sprawdziłam w necie, o co chodzi i okazało się, że nie na 12, tylko na 19:30. To dawało pewną nadzieję, że zdążę ;)

Po śniadanku mama wręczyła mi dłuuuugą listę zakupów - zaczynała się od truskawek i rzodkiewek, przez olej, cukier, jedzenie dla kota, aż do mydła i proszku do zmywarki. Musiałam obrócić na dwa razy, w międzyczasie jeszcze poziomowanie pralki, wynoszenie kilogramów makulatury i przenoszenie szafek. Ufff, dzięki mojej mamie żadna siłownia i aerobik mi niepotrzebne ;) Po kosmetyki poszłam do Landu, żeby jeszcze może przy okazji nabyć sobie nowe sandałki, zanim te ostatecznie się rozpadną (Tomuś zapytany obstawił, że nowe kupię sobie raczej tego samego dnia, w którym stare się rozlecą - dokładnie zaraz po). Oczywiście zamiast z sandałkami wyszłam z tanimi blaszanymi kolczykami i dwoma nowymi stanikami :) Wielkie brawa dla pani sprzedawczyni, dała mi do przymierzalni chyba ze 30 sztuk i tak długo dobierała, aż trafiła.

O 19 spotkałam się z chłopakami w Królikarni. Dostalam w prezencie słoiczek pysznych cukierków od Harrodsa i paczkę śmietanowo-cebulowych Pringles prosto z Londynu. Spektakl odbywał się przed pałacykiem, widownia siedziała na trawie. K. uratował moją sukienkę, poświęcając swoją torbę na siedzisko dla mnie, tak więc jedynymi czynnikami nieznacznie zakłócającymi mi odbiór sztuki były mrówki biegające mi po nogach :)

Przedstawienie było po prostu rewelacyjne. Niby lekka komedyjka, a jednak z delikatnością dotykająca tematów poważnych i trudnych. Mogłabym napisać "nic więcej nie napiszę, kto nie widział, biegiem do teatru", ale nie zrobię Ci tego, Niszko :) Sztuka jest adaptacją powieści chorwackiej pisarki Rujany Jeger, ale jest tak pięknie wpasowana w polskie realia, że nie sposób się domyślić importu. Jest więc Łukasz, gej śpiewający na karaoke w klubie na Marszałkowskiej (bynajmniej nie potwierdzam głoszonej przez niego tezy, że po zaśpiewaniu na karaoke zawsze można liczyć na podryw i udany seks :P), Stanisław, zawieszony za nadgorliwość w działaniach członek Rodziny Radia Maryja, Robert, od roku szukający bezskutecznie pracy, frustrację zapijający żubrówką, po której nadużyciu zagłosował na Kaczyńskiego i Lenka, żona Roberta, przyjaciółka Łukasza, wnuczka Stanisława. Jak łatwo można się domyślić, z takiej mieszanki musi wyjść rewelacyjna komedia, ale pod anegdotami i błyskotliwymi dialogami kryje się też smutek i zagubienie postaci. "Życie jest jak darkroom - nigdy nie wiesz, kto, kiedy i z której strony cię wydyma".

Po spektaklu jeszcze trochę połaziliśmy po Mokotowie, w efekcie rozstaliśmy się po 22. Impreza firmowa była od 20-21, ale nie żałuję spóźnienia. Fajnie było się znowu spotkać.

Kiedy wreszcie dotarłam do Klimatu (tak, wysiadłam na niewłaściwym przystanku, Żelazna, Okopowa, co za różnica, chodzenie samej po nocy po centrum w krótkiej sukience - bezcenne), "company gettogether" nie wyglądało zachęcająco. Tylko dziewięć osób + znajomi znajomych. Ledwo wypiłam pierwszego drinka i przegrałam w rzutki, padło hasło zmiany lokalu. Zanim dotoczyliśmy się do Zachcianka, zostało nas sześcioro - Mrcn, Vic, Aneta, Ewa, Itka i ja. Początkowo lokal mi się nie spodobał, ale rozkręciłam się. Kiedy wpadłyśmy z Ewą na parkiet przy "Koniku na biegunach", nic nie mogło nas zatrzymać. Moje sandałki udowodniły, że nie nadają się do tańczenia, bo ślizgały mi się w nich stopy, ale na szczęście nie skręciłam nogi. Itka, która ledwo szła, bo buty ją obcierały, przy muzyce jakoś o tym zapomniała (ciekawe, jak biedulka dotrze w poniedziałek do pracy). Szalałyśmy tak długo, że nogi w kolanach zrobiły mi się zupełnie miękkie i bałam się, że nie dojdę do przystanku. Jak z każdej imprezy wyszłyśmy z Ewą ostatnie (czy to znaczy, że jesteśmy kapitanami?), tym razem jeszcze z Anetą. W domu byłam po trzeciej, na wschodzie niebo robiło się już jasne...

Na Jasnych Błoniach - „VII Szczecińskie Spotkania Organizacji Pozarządowych Pod PlatanamiI”. Do obejrzenia wystawa nietypowych i zabytkowych rowerów. Dla rowerowych nowicjuszy serwis, gdzie będą uczyć jak naprawiać rowery. Kino rowerowe, a w nim filmy o szczecińskich rowerzystach oraz o Masie Krytycznej i filmy z innych krajów zachęcających do jazdy rowerem.

Będzie z nami także „Stowarzyszenie Ratownictwa Medycznego”, które przeprowadzi kurs pierwszej pomocy i „Stowarzyszenie Sportów Ekstremalnych Bikesquad”.

Rowerzyści mają stoisko przed pomnikiem papieża.

Türkiye'de mahkemenin kararına göre Türk Telekom tarafından Dünya'nın en popüler video paylaşım sitesi olan Youtube'a erişim engellendi. Youtube'a giriş yapılamıyor farklı yollardan giriş yapılabilmektedir. Bunlar yasal değildir. Kurallara uymak, herhangi bir risk almak istemiyorsanız ve video izlemeye devam etmek istiyorsanız Youtube alternatifi video siteleri size göredir.

Video Paylaşım Siteleri:

PiknikTube

Beyaz Show ve Kanal D'nin iş birliği ile kurulmuş video paylaşım sitesidir. Beta aşamasında olan siteye üye olduktan sonra size ait bir vlogunuz olmaktadır.

İzlesene

Nokta internet teknolojileri firmasının bünyesinde bulunan video paylaşım sitesidir.

Google Video

Google firmasının Google Video ve Youtube olmak üzere iki tane video paylaşım sitesi bulunmaktadır.

Dalam rangka mengisi waktu liburan akhir tahun pelajaran 2007/2008, saya bersama keluarga mengikuti program Rihlah yang diadakan PPMI Assalaam di Tawangmangu, dari 30 Juni - 1 Juli 2008. Karena saya harus membantu Mudir, maka saya secara pribadi lanjut ke gelombang 2, tgl 2-3 juli 2008. Gnap dech, 4 hari di Tawangmangu.

Hari Ahad (29/6) sore, saya ajak keluarga dari rumah diKlaten menuju ke Solo dan menginap di Solo semalam, sekaligus persiapan untuk mengikuti Rihlah Pegawai di Tawangmangu yang harus start dari Pondok jam 07.30 WIB.

Malam intu... pertama kali menginap di Solo bersama keluarga. Kebiasaan di rumah yang " mewah ", yakni rumah mepet sawah di desa, kini walau semalam merasakan hidup di tengah2 kota yang lumayan padat. Kecuali depan rumah saja yang tidak ada temboknya. Kanan-kiri, belakang; semuanya tembok. Persis ketika dulu tinggal di Minomartani Yogyakarta.

Pagi usai sholat shubuh jama'ah di Masjid, persiapan, makan pagi dan lalumandi akhirnya berangkat ke Bus 1 dan menempati tempat duduk. Perjalan menuju Tawangmangu kira2 1 jam 45 menit. menaiki Bus Langsung jaya, bus yang paling faham medan Tawangmangu. "terpejam matanya saja , sopir Bus ini akan sampai kok", celetuk rekan...

Sampai juga di Tawangmangu di Hotel Pondok Sari 2. oleh pantia, dapetlah kamar 110. Masuk dan meski ada AC, sepertinya bakal nganggur...sebeb tanpa AC udah sangat dingin. Acara siang kelelahan, tidur, lalu usai Ashar jalan2 ke grojokan Sewu/Air Terjun terkenal di Tawangmangu. Dari penginapan kira2 jalan kaki pelan2 perlu waktu 30 menit.

Di lokasi Air Terjun, ketemu teman yang dulu satu Fakultas saat kuliah S-1. Dia kini telah S-3, seperti saya. S-3 (S-tiga=S-tree, mpunya istri maksudnya...). Pak Budi Ilmawan, kini menjadi guru juga di SMPN  1 Mertoyudan - Magelang.

Acara sore di Grojokan Sewu sampai menjelang maghrib, dan lalu kembali ke penginapan. Sholat maghrib jamak Isya, lalu makan malam, dilanjut acara Silaturrahim guru dan Pengasuh PPMI Assalaam, di aula Pondok Sari 2. Acara berakhir jam 9 malam lebih setengah.

Kembali ke penginapan/kamar 110 dan istirahat sampai pagi. Bangun lalu sholat shubuh berjama'ah di aula yang semalam dipakai untuk silaturrahim. Habis sholat, nunggu sebentar lalu jam 6 pagi sarapan. sai sarapan kita semua diajak ke Setyawan Djodi Resort-bumi perkemahan untuk Fun-Games...

Acara Fun-Games sangat meriah dan banyak sekali macam dan model permaianan edukatifnya. Semua nya ikut, ya bapak2...ya ibu2....ya anak2.... Kecuali yang repot. Acara dislingi break untu makan snack dan minuman ringan. Lalu dilanjut lagi

Acara diakhir jam dhuhur, lalu makan siang. Pembagian door prise lalu kembali ke Pondok...See You...!

Den siste kvelden i Berlin brukte vi til aa se semi-finalen, nytt sammen med tysk (og litt dansk) öl, för vi sammen med to amerikanske jenter og en argentinsk gutt som vi mötte i hostelbaren etter kampen, gikk paa leting etter en av Berlins mange uteplasser, som etter hvert viste seg aa väre umulige aa finne. Enten er alle uteplassene i Berlin lagt ned, eller saa skrur de av alle lysene og all musikken naar de ser norske turister närme seg.

Etter aa ha blitt jaget ut av Berlin dagen etter av en grusom regnskur, satte vi oss paa toget sörover og gikk ikke av för solen skinte, og de graae skyene fra hovedstaden bare kunne skimtes i horisonten. Etter noen dager i storbyene Berlin og Köbenhavn tenkte vi det kunne väre deilig aa slappe litt av paa den tyske landsbygda. Etter litt tilfeldigheter endte vi opp paa toget til den lille landsbyen Meißen like nordvest for Dresden. Paa toget mot Meißen var det litt spredt (eller egentlig ganske konsentrert) skepsis til aa skulle väre i en bitteliten by vi ikke visste noe om. For alt vi visste kunne det väre en togstasjon med tre hus og en dagligvarebutikk, men Meißen skulle etter hvert overraske og imponere oss paa stort sett alle maater.

Da vi steg av toget mötte vi en taxisjaaför som viste oss veien til en fin restaurant hvor vi spiste lunsj, men denne taxisjaafören var stort sett den eneste lokale som kunne snakke engelsk, saa vi har i stor grad overlevd paa kroppspraak. I Meißen visste alle hvem alle var, og det virket som om alle visste det naar det kom nye turister til byen, og det var ikke mange av dem. Fra restauranten ble vi guidet av opp til et lokalt familieherberge i jugendstil, hvor vi ble tatt i mot med aapne armer. Rommene var koselige, folkene var koselige, og frokosten var ogsaa koselig, hvis man kan si det.

Paa kvelden gikk vi paa leting etter en uteplass i Meißen, noe som skulle vise seg aa väre särs vanskelig aa finne. Vi endte til slutt opp i byens bowlinghall, hvor vi var de eneste gjestene. Vi ble veldig godt kjent med den kjempetrivelige og veltalende bartenderen.

Etter turens beste natt med sövn, i kjempedeilige senger, ble vi kjapt enige om at oppholdet i Meißen som egentlig skulle vare i en dag, skulle utvides med en natt til. Den andre dagen i Meißen brukte vi til aa se oss litt rundt, se litt paa byens koselige brosteinsgater og jugendhus, og til aa betrakte byens nydelige katedral som laa paa en höyde midt i byen.

Etter aa ha gaatt stort sett rundt i hele byen, tok vi oss en tur innom den lokale Lidl-buktikken, kjöpte oss matvarer, og satte oss ned for aa ha piknik ved Elbes bredder. Med rundt 25 grader, god mat og godt selskap koset vi oss veldig.

Deretter gikk vi bort for aa snuse paa den lokale sandvolleyballbanen. Etter aa ha övet oss i timesvis hjemme i telegrafbukta för avreise var det paa tide aa vise Europa at Tromsöväringer duger i volleball (ogsaa). Etter en stund begynte folk aa samle seg rundt banen, og vi fikk lov til (eller til en viss grad; tok oss lov til) aa väre med aa spille.

Etter en stund i solen sammens med lokale Meißenväringer gikk vi tilbake til herberget vaart, og spilte litt kort og slappet helt av, för vi gikk ut för aa faa oss middag. Vi gikk en god stund paa leting etter en plass som skulle vise bronsefinalen mellom Russland og Tyrkia för vi fant ut at den kampen aldri skulle spilles. Etter aa ha spist spilte vi kort paa herberget en god stund för vi la oss. Paa morgenen tok vi toget til Dresden, hvor vi i dag skal se finalen, hvor vi selvfölgelig heier paa Tyskland uansett hva pappa Trond maatte mene, för vi tar toget til Praha for aa möte Aslak, som etter hvert begynner aa bli dypt savnet. Vi gleder oss til aa möte deg Aslak!

mvh
Medieinterrailerne ;)

Piknik på skolen , så gøy. Alle klassene skulle lage til en piknik vær . – De beste vant.

Det var ganske greit egentlig . Ikke at det akkurat var så veldig mange som ga så mye for den prisen. Hvem hadde vel lyst til å vinne en is? Tss. Etterpå ble jeg med ei venninne hjem. Det var okai. Ikke bare okai, men supert ! Så kom jeg hjem. Tenkte jeg skulle være litt sund, så jeg tok å spiste svært mye sundt. Deretter tok jeg med den oppblåste pølsa mi som var blitt enda tykkere siden sist jeg så hun. – Det var altså før jeg dro på skolen, dachser altså. Mye går det an å legge på seg på så kort tid ? Vel ja. Jeg tok med meg noe reker i samme slengen. Æsj .

Så gikk jeg langt opp over skauen, ettervert fant jeg et ganske så fint fjell med ekkel gul/grønn mose, så satt jeg meg. Begynte å trene bikkja. Hun var nå ganske flink, bortsett fra at hun bomma på sitt og løp. Så hver gang jeg sa sitt, løp hu fra meg. Altså, er det mulig å tolke så mye feil for en pølse ? Dum er hun i 100. Men hun er nusselig . Hu minner om ei muldvarp. Skjegg, sort nese, store øyne, et lite hue med en kropp like svær som en dampmaskin. Ja, nusselig, kaller jeg det.

Senere gikk vi jo videre. Tenkte jeg skulle lære hun gå fot ! Det gikk vel ganske bra.. I starten , hvertfall. Noen som vet åssen det staves ? ”hvertfall” ..Ekkelt ord.

Men ja, da jeg til slutt begynte å si gå fot , begynte hu å gæule. Hu gæula som en flodhest. Ikke det at hu ikke ligna på en. Tror de vi møtte på, syns det var merkelig at jeg hadde en flodhest i bånd.

Da vi var hjemme igjen gikk vi å fiska i båten. Siden hu er glad i å fange ekle små gørrete rumpetroll, så tok jeg det oppi båten. – Som om jeg ikke var redd for dem ! Så jeg satt med omtrent hele meg utenfor, også fikk jeg faen meg en fisk. – Tør jeg røre dem ? Nei .

Så jeg slo åra i huet på den. Så trodde jeg øyet hadde spratt ut . Å fy faen jeg turte ikke røre meg. Jeg går aldri ut i en båt mer, og heller aldri kommer jeg til å fiske igjen. Ikke til å trene hunden igjen heller.. Resten av livet mitt skal være midt i den perfekte byen (L’

Acara ini dilaksanakan dalam rangka penyegaran pikiran. Ada yang mau ikut ke situ Lengkong Panjalu? ya ikut saja... dari belakang....

3 sekawan mencari cinta

always play this game

sundak beach

umm no comment ^_^

monox, lisa, rere, lembah, gontenk

POWER RANGER!!! berubah!!

indahnya persahabatan qt kauand

mesum part 1

mesum part 2

awas!! paus terdampar!!

science 1 members

REM 08

In Sergei Lukjanenkos Wächter-Reihe hört die Hauptperson Anton Gorodezki häufig Musik von Piknik.

Quelle: http://de.wikipedia.org/wiki/Piknik

ini foto waduk jatiluhur yang saya sudah olah dengan digital

Tänään on Dynamossa tarjolla letkeää tunnelmaa ja rusketusraitojen esittelyä, kun Kimito Diskotek ja Huhtasheikki valikoivat taustamusiikin viikonlopun käynnistelyyn. Sen viettoon on kerrankin ainakin vaihtoehtoja. Hiphop- ja reggaefestivaali Turku Soundcheck valtaa Klubin ja ravintolalaiva Katariinan perjantaina ja lauantainan noin miljoonan esiintyjän voimin. Niiden joukossa mm. paluukeikan tekevä Ritarikunta.

Lauantaina alkaa myös jotkut potkupallokisat. Mutta näillä säillä suosittelemme ennemmin ihan vaan menemään kavereiden kanssa puistoon, laittamaan paidat maalitolpiksi ja kirmaamaan vapautuneesti pallon perässä. Sitä varten kesä ja pallopelit ovat olemassa.

Sunnuntaina Läntinen Pitkäkatu 29:n sisäpihalla (vissiin se keltainen talo) pihakirppis alkaen klo 12.00. Tekstiilisuunnittelun tytöt myyvät heille tarpeettomaksi jääneitä aarteita:vaatteita,astioita,huonekaluja ja kaikenlaista kivaa.

Edit: Niin ja Kevätsiivouksen Leikkimökki aukeaa taas lauantaina siinä Rautatiepuistossa. Huikeeta!

Saya sendiri sudah lama rindu Jogja. Rasanya menyenangkan sekali saat kereta api yang kami naiki tiba (apalagi, sudah lama rasanya saya tidak naik kereta), dan kami keluar menghirup udara pagi Jogja. Hahahaha... mungkin terdengar berlebihan, tapi begitulah adanya.

Hari pertama kami habiskan berburu ke seluruh toko buku di Jogja. Well, tidak seluruhnya, sih :p. Ada satu toko buku yang tidak juga kami temukan. Toko Buku Kristen Maranatha. Semua orang yang kami tanya, tidak ada yang tahu. Kami sendiri tahu tentang toko tersebut dari ibu saya. Akhirnya, setengah putus asa, kami masuk ke dalam salah satu toko buku kristen yang (menurut prediksi) paling mendekati (apa yang disebut ibu saya) toko buku Maranatha.

Setelah diusut lebih lanjut, ternyata toko yang kami masuki dengan setengah putus asa itulah yang dimaksud toko buku Maranatha oleh ibu saya. OMG! Ternyata perjuangan kami tidak sia-sia! :D. Saya (kami) tidak tahu kenapa ibu saya menyebutnya dengan toko buku Maranatha. Biarlah itu menjadi misteri :p

Anyway, kami menemukan banyak buku anak yang bagus-bagus. Beberapa akan kami berikan untuk para pembaca. Karena itu jangan lupa baca edisi pertama nanti, ya :D.

Hari berikutnya kami habiskan untuk meliput. Hasil liputannya bisa disimak pada edisi satu dan dua. Setelahnya, kedua teman saya menghabiskan sisa waktu untuk membeli oleh-oleh, sementara saya bertemu dengan seorang teman yang bertempat tinggal di kota gudeg tersebut.

Jogjakarta memang menyenangkan! Saya pasti akan kembali lagi :D

Jesus Bless Us

Regards,

Ayu