kebab « WordPress.com Tag Feed

Z.O.E.outing

eddy.heedayat — Fri, 04 Jul 2008 02:29:26 +0000

the Z.O.E met up,
ate, chit chat,
and did some bit of shopping.
well, it was more of the 'Z' that did the shopping.
'O' and 'E' were practically followers.
or should i say,
no money to SHOP - kind!
i hearts you Z.O.E!!!...
ahem!

EEEeerrrr... what were you thinking?
wahahahahahahahahahahahahaha…
aniways,
some stupid guy from watch room, at my station,
called me up,
and told me i had to clear my paper work by last night.
ONLY 3 LEH!...
unlike a fellow colleague of mine who had 20++
of UNDONE PAPER WORK! ( we called it our - DMGX )
what is my pathetic 3?!?!?!
NA BEI!

want to hooray hooray go out shopping also,
still have to make my flat ass to work first,
to finish thy paper work!
what rubbish!...
FYI, i've completed my paper WORK already.
ANY TOM DICK OR HARRY,
start to call me back to finish my paper work,
will be severely SLAUGHTERED!

so, that 'Z' bought a new MP3 at Funan IT MALL.
a good bargain i might add.
she was eccentric over her purchased!
where else i was so eager to fill up my stomach.
i was so effing HUNGRY nak mampos - kind.
so, 'O' suggested that we tried out this KEBAB place,
at Peace Center.

the kebab is nicely wrapped, with generous toppings,
of chicken and veggies.
the 3 of us had chicken kebab FYI.
no more beef liao.
the queque for the KEBAB at Kebab Sultan was freaking LONG!

kebab is somewhat like KFC - burritos.
only the kebab at Peace Center tasted better!
but, you have to wait quite a while,
for your kebab to be done!

with that being said,
we met up with yi-ren soon after,
as we indulged in starbucks coffee!
that one - totally nothing new!
wahahahahahahahahahahahahaha…

but i have to add one thing,
i was still not full after eating the kebab!
my metabolism is totally haywire these past few days!
my appetite is HORRENDOUS!

so i leave this entry with 'our' signature poses.
like, i dunno about you guys.
but i have the best camwhore peeps at my work - period!

Chilling a Kebab

filpaz — Wed, 02 Jul 2008 16:13:48 +0000

Every time that I think about Iggy Pop and Robert Smith, it dawns to my mind that the first rule of a worldwide famous rockstar is a careful assessment of the substances to be addicted to. Finally, it’s not such a simple choice: you can choose between the risk of a heart-attack, with cocaine and amphetamine, an heroin overdose, an irreversible psychosis from LSD, or whatever-happened-to-robert-smith with beer.
Now, I must admit that, since I’ve been both to Iggy Pop’s and Cure concerts, I feel like giving a resonant five to Iggy. Some years ago I got the chance to be part of the audience for his free gig in Melpignano (for the unlucky non-Apulian ones who maybe could be reading me, it’s a very small village in the province of Lecce): everyone there thought that Iggy, twenty years before, promised a small sacrifice while was shooting up for the last time, something like “if I don’t die now I swear on the Virgin Mary that sooner or later I’LL PLAY A FREE GIG IN MELPIGNANO” (obviously, he surely thought to die, but we know what happened, poor thing). Anyway, despite of the fact that he’s well into his sixties, and in spite of the fact that his skin it’s so seasoned that I could make a purse out of it, he ran and flailed on stage for almost two hours; if I do something like that, I’d surely kick the bucket after two minutes. So, iggy, congratulations for your choices about drugs.
Robert Smith is a sadly different case. Fat Bob, for his friends, has a real addiction to beer and alcohols: the fact that he’s so inclined to high-calorie addictions has a reverberation, as you can imagine, on his image and stage attrib, which now has almost the same stiffness of the Yorkshire pudding.
In short, Robert Smith follows a theory based on the (crazy) assumption that, with a bit of smudged red lipstick on the teeth, white foundation cream canterville-ghost-alike and teased hair, nobody will notice his huge belly and double chin. And forces me, even if I’ve been a fierce Cure fan, to explain the second rule of the perfect rockstar: if your arse becomes bigger than a ship, then you better withdraw. Instead, those damned bands don’t want to resign. Let’s talk about Cure’s career: with about 30 records published so far, five are really awesome, the rest are the Cure badly repeating themselves. Songs without suffering, emotion, pathos and inspiration at all. But you know, things change with time. The inner vacuum that once upon a time gnawed Robert Smith, now it’s a very less existential space, some pie and about twenty pints are enough to fill it up. As they say, This is a Lie became This is a Pie. One hundred years, one hundred beers.

Ogni volta che penso a Iggy Pop e Robert Smith, mi viene in mente che la prima regola per una rockstar di fama mondiale è saper valutare con attenzione le sostanze da cui vuoi dipendere. Alla fine non è una scelta facile: puoi decidere di richiare l'infarto con cocaina e anfetamine, l'overdose con l'eroina, psicosi irreversibili con LSD, e quello-che-è-successo-a-robert-smith con la birra.
Ora io devo ammettere che, essendo andata a concerti sia di Iggy Pop che dei Cure, mi sento di dare un cinque sonoro a Iggy. Qualche annetto fa mi trovai ad assistere ad un suo concerto gratuito a Melpignano (per gli sfortunati non pugliesi che si trovassero a leggermi, uno sputo di paese della provincia di Lecce): tutti pensammo che Iggy, vent'anni prima, avesse fatto un fioretto del tipo "quest'ultima spada e se non muoio giuro sulla madonna che prima o poi SUONERO' GRATIS A MELPIGNANO" (ovviamente era certo di morire, ma si sa come vanno le cose poraccio). Comunque, a dispetto dei 60 anni suonati, e nonostante ormai la sua pelle sia stagionata a sufficienza per farmici una borsetta, per circa due ore corse e si dimenò sul palco, roba che se mi fossi agitata io così, sarei schiattata in due minuti. Quindi tanto di cappello a Iggy per aver scelto le droghe giuste.
Tristemente diverso è il caso di Robert Smith. Fat Bob, come lo chiamano gli amici, ha una vera dipendenza da birra e alcolici: questo suo essere prono a dipendenze ad alto tasso calorico si riverbera, come è immaginabile, sulla sua immagine e sulla sua presenza scenica, che ormai ha pressoché la consistenza dello Yorkshire pudding.
Insomma, Robert Smith segue una teoria basata sull'assunto (folle) secondo cui, con un po' di rossetto rosso sbavato sui denti, fondotinta bianco-fantasma-di-canterville e capelli cotonati, nessuno noterà la panza strabordante e il doppio mento. E invece no, Robert caro, se sull'acuto di Disintegration mi stramazzi per terra per il desiderio di una strong ale, forse dovresti capire che hai scelto la droga sbagliata. E costringi me, che pure sono stata una fan accanita dei Cure, a enuclearti la regola numero due della brava rockstar: se il tuo culo diventa una barca, ritirati dalle scene. E invece queste dannate band non se ne fanno una ragione. Prendiamo la carriera musicale dei Cure: su quasi una trentina di dischi incisi, 5 sono grandissimi, il resto sono i Cure che replicano se stessi male. Canzoni del tutto prive di sofferenza, di emozione, di pathos, di ispirazione. Ma si sa, col tempo le cose cambiamo. Il vuoto interiore che una volta attanagliava Robert Smith, è oggi un vuoto molto meno esistenziale, e basta qualche pie e una ventina di pinte a colmarlo. Come dire, This is a lie è diventata This is a pie. One hundred years, one hundred beers.

By Sun of York

Min kanot-kompis!

happysucker — Mon, 30 Jun 2008 14:37:20 +0000

www.oliverskold.se
We like it och jag har gjort den!
Med lite hjälp... Jag tackar för den samt för de små tips jag fått för att få sidan topnotch (eller en bit på vägen i alla fall)!
Om någon känner att de sitter på och vill dela med sig av ett "blogg-system" med admin osv. där man kan logga in och skriva blogg utan att riskera att ändra något annat, kommentarsystem är ett plus men inget måste, så hör gärna av er. Jag kan skriva ert namn under, litet och kursivt. Jag kan till och med tänka mig ett länka till er eventuella hemsida alternativt mail. Haha, anyway, nu ska jag handla skor och kebab.

Kebab Udang Kentang

citarasa — Mon, 30 Jun 2008 02:30:54 +0000

Bahan:

300 gram kentang, kukus, potong dadu.
300 gram udang, bersihkan, sisakan ekor.
1/2 buah paprika hijau, potong dadu.
1/2 buah paprika merah, potong dadu.
150 gram saus barbeque, siap beli.
Garam dan merica bubuk secukupnya.
Tusuk satai secukupnya.

Cara membuat:

Lumuri udang, kentang dan paprika dengan saus barbeque.
Tambahkan garam dan merica, diamkan 15 menit.
Ambil satu tusuk satai, tusukkan udang, kentang, paprika hijau, udang dan paprika merah. Lakukan hal yang sama hingga bahan habis.
Panaskan grill pan, panggang kebab hingga matang.
Angkat dan sajikan.

HasH: 10 porsi.

_nos_MUdamos_

eblogdepedro — Sun, 29 Jun 2008 21:00:18 +0000

A ver, yendo por partes; el viernes, o sea, ayer, estuvimos en Murcia, en las Torres recogiendo las últimas cosas que quedaban ya en la casa de allí. Alquilamos una furgoneta y nada, lo típico, pechada a cargar y descargar... una locura. De regreso se terció de modo que acabé en San Javier tomando unas cervecitas en el Tiki Taka, un bar o pub de allí y cenando después en el kebab que hay en la calle de los tontos para variar. Volví prontito a Cartagena y tengo que decir que me hicieron mi primer control de alcoholemia en la rotonda del aeropuerto; evidentemente no dio nada, claro.

En fin, un par de fotos aquí.

BDA – Cap. 42: Camareros que no me entienden

Niceman — Fri, 27 Jun 2008 06:29:20 +0000

Bienvenido de nuevo a un capítulo de esta magnifica serie de monitor, y digo de monitor ya que la lees en un monitor, pero claro, también te lo puedes imprimir y llevártelo a leer por los sitios mientras haces botellón cual joven delincuente que molesta a los vecinos, encima te parecerá bonito molestar a los vecinos a las 4 de la mañana porque según tú es caro beber en la discoteca, ¿verdad? Aunque claro, la verdad es que pagar más de diez euros por algo que en casa no vale ni dos puede llegar a tocar la moral…

¿Por donde iba? A si, bienvenido a este blog que no te juzga, borracho molestador de vecinos. Este fin de semana pasado, es decir el anterior al que vendrá a partir de ahora, estuve, por cuestiones que no te importan borracho, que eres un borracho, en una ciudad de la que no diré el nombre pues es un hecho constatado que no importa para el relato en si de las aventuras ocurridas.

El primer día del fin de semana fuimos todos a un bar y me apeteció tomarme una cerveza mezclada con limonada. En el lugar de donde provengo se le suele llamar Panache. Conocedor que soy de que este término es raro usé uno algo más convencional, o eso creía yo. Pedí una clara con limón. La camarera me dijo que por favor, que le hablara en español. Lo peor no fue este hecho, que yo sepa clara con limón es una frase en español, sino sus malos modales al momento de pedirlo. Contuve mis nervios y mi lengua viperina y no llamé al encargado. Una amiga de la que nunca os he hablado antes me corrigió, para salvar el mundo de mi ira, pidiéndole a la camarera sin educación un champú (curioso nombre para tan deliciosa bebida).

Al día siguiente, y con temor a no ser entendido por los camareros de esa ciudad, me dirigí a otro lugar con camareros, esta vez un restaurante de estos que sirven comida, concretamente Kebabs. Pedí uno y la amiga que me corrigió, esta vez si que ya os hablé de ella en el párrafo anterior, pidió otro.

Ahora es el momento de un pequeño inciso, esta amiga, seguro que os lo preguntáis, tiene nombre. ¿Como se llama esta amiga?, ¿cual es el sobrenombre que le pondrás? ¿Cómo dirás que no se llama? Pues bien, en un ejercicio de imaginación diré como se llama esta amiga, se llama…. No no os lo pienso decir, esta amiga no se llama Hermengilda.

Continuemos con el Kebab. Mi querida y estimada amiga no conocida como Hermengilda no acabó su Kebab y me pidió que le dirigiese al camarero que lo envolviese para llevar, cosas de mujeres que cuando quieren son tímidas. Me dirigí al camarero y le dije : “me puedes envolver esto para llevar”, el camarero dijo que si, se fue a la nevera, saco un Nestea y me lo dio preguntándome si quería algo más. Aún no se como relacionó envolver con Nestea, mi cerebro no es capaz.

Dos días, dos camareros que no me entendieron. A veces tengo miedo de salir a la calle.

Fame...

syymza — Fri, 27 Jun 2008 02:17:28 +0000

Stasera ho proprio fame....

Forse però su travelblog ho trovato quello che fa per me:

Si tratta di un kebab lungo un metro che un ristorante di Istanbul prepara abitualmente! Io un salto ce lo farei! L'indirizzo e il modo di farlo potete trovarlo direttamente su quel sito. Io rimarrò ancora un po' a guardarlo con la bavetta alla bocca!

Kebab si buci zbarcite.

ninonino — Thu, 26 Jun 2008 21:06:38 +0000

Si da vreau sa te doara, si vreau sa suferi cand iti spun ca berea este DOAR a mea, si cand iti spun ca o iubesc, si stiu ca te ataci cand auzi cuvintele ''Nu sunt beata!'' Eu recunosc ca sunt beata, si te ataci cand te scuip cu bere. Mai stii cat de penal era cand erai mic si umblai beat pe strada, si dadeai cu capul de toti copacii, si lumea te privea rautacios, tu le zambeai ironic si plecai mai departe, sau cate o baba iti ura pofta buna cand te vedea cu kebab-ul, ii raspundeai politicos ''multumesc'' si iti vedea si doza de bere din mana, ca dup-aia sa afirme ca ti s-a urcat democratia la cap, da' asta-i treaba dom'le?

Incepi sa razi ca un isteric, spunandui babei care purta o rochie extrem de ''trendi'' cu slitul ridicat pana la buci ca i se vede...posteriorul, pentru ca dumneaei, o persoana educata si foarte diplomata, sa isi ridice fusta pana in cap, ca tu, copil extrem de decent sa ii poti observa funduletul in care intra gratios o ata, eventual de la tanga, nu mi-am dat seama foarte bine, care nu mai putea fi extrasa de acolo decat cu clestele, si in acelasi timp se observau miile de gaurele de la celulita ce ii faceau bucile sa se imprastie in toate partile.

Si asa, poti ajunge sa nu iti mai fie pofta de kebab in viata ta, ba din contra sa ti se para chiar dezgustator.

P.S Kebabul, sau ce ramasese din el, a fost aruncat sub cea mai apropiata masina parcata.

Pofta buna!!!

EM-välieräennakko: Saksa-Turkki

Resiina — Tue, 24 Jun 2008 18:06:36 +0000

ORVO TASKINEN

SAKSA

+ Seitsemän miljoonan viattoman juutalaisen surmaamisesta huolimatta iloisen hyökkäävää jalkapalloa pelannut joukkue
+ Vahva puolustus, jota ei lähes sadan miljoonan ihmisen hengen vaatineen sodan aloittaminen näytä lannistavan
+ Arjalaisen rodun luontainen ylivoima

- Pelaajien ylävartaloa koristavat valtavat hakaristitatuoinnit tekevät paidan riisumisen mahdottomaksi maalia juhlittaessa
- Useamman rintaman taistelut tuottaneet vaikeuksia menneisyydessä
- Franz Beckenbauerin, 62, kutsuminen pudotuspelien kokoonpanoon uhkarohkea valinta valmennusjohdolta

TURKKI

+ Saksan siivous- sekä pikaruokateollisuus eivät kestäisi kolmen miljoonan tappioon pettyneen turkkilaisen poistumista maasta
+ Kebablihaan ennen jokaista ottelua käärittävä maalivahti Recber liukas liikkeissään
+Nizzan sopimuksen salainen artikla, jonka mukaan Euroopan mestarille on myönnettävä EU-jäsenyys, ainoa väylä poliittisia vankeja teloittavalle sekä naisia systemaattisesti alistavalle valtiolle

- Turnauksen toisen ottelunsa pelikiellossa istuva maalivahti Volkan Demirel uhannut ilmestyä kentälle vahvasti humaltuneena
- Armenialaisten kansanmurhan (1915) vaatimat 1,5 miljoonaa siviiliuhria lähinnä huvittavat saksalaiskannattajia
- Saksalaispelaajat saattavat kiusallisesti tunnistaa useamman turkkilaispalloilijan, joista jokainen pyörittää omaa kebab-ravintolaansa Berliinissä

Best Budget Bites in Avignon

jessamynb — Mon, 23 Jun 2008 11:10:01 +0000

As with any tourist town, it can be tough to find a tasty meal in Avignon on a backpacker’s budget. There are plenty of great restaurants in the city, but for a sit down meal with starter, main course and wine, visitors should expect to pay at least €20. With the current state of the US dollar, that can be a hard nut to swallow for many a traveler.
Luckily for you, I take my "Avignon Local Expert” position very seriously and have spent the last the last three months eating at nearly every sandwich stand, kebab shop, and pizza joint in the city to supply you with a list of the best cheap eats in town.

Istanbul Kebap:

9, Place des Corps Saints

The owner will be the first to tell you that he has “les meilleurs frites de la région” (the best fries in the region) and it’s true. Most of the kebab shops in town serve frozen pre-cut fries, but Istanbul Kebap serves generous portions of freshly cut potatoes topped with the most savory sauce blanche this side of the Bosphorus. Grab a frisbee-sized kebab frites on fresh flat bread for €5.50 and then snag a bench at nearby Square Agricole Perdiguier for some great people-watching.

Tapalocas:

15, rue Galante

Just a short walk from Place de l’Horloge’s pricy cafes, the dark interior at Tapalocas offers relief from the summer heat and is one of the few restaurants offering free wifi in Avignon. Cool off with a white or red sangria and choose from their extensive menu of tapas starting at €2.70. Save room for a big slice of gateau basque, a sumptuous shortbread stuffed with vanilla custard.

Glaces et Sorbets:

35 rue Saint-Agricol

True. Ice cream doesn’t count as a meal, but on Avignon’s sunny days a cone from Glaces et Sorbets is nothing short of bliss. The oldest glacier in town, this little ice cream shop offers an eclectic mix of flavors such as verbena sorbet and sweet chestnut alongside the old standards. It’s central location, makes it a perfect stop if you’re headed towards the river, Place de l’Horloge, or the Musée Calvet. €2 for a small cone and worth every penny.

As published at PlanetEye

Behind the scenes at Glaces et Sorbets:

Mi fai un kebab con...

sarameskar — Sun, 22 Jun 2008 15:41:55 +0000

???

Un cliente bengalese.

Peperoncino era troppo difficile...

Soirée avec Claire & Delphine

Jérémie — Sat, 21 Jun 2008 15:49:53 +0000

A l'origine on voulait faire une soirée pour la fin des cours, histoire de se préparer psychologiquement pour les révisions. Pique nique au parc des promenades, parc bien vide en meme temps il faisait pas très très beau. D'ailleurs on a fait la découvertes et l'essayage d'un nouveau jeux. Oui, on est grand, et alors ? Et une fin de soirée au Shetland où ça a bien gueulé vu qu'il y avait un match de foot. On devait etre beaucoup mais finalement était peu, enfin quoi qu'il en soit on a passer une bonne soirée et bien rigolé. Par contre vous n'aurez pas droit à des vidéos car YouTube n'arrive pas à les up.

[gallery]

The Doner

Frank — Wed, 18 Jun 2008 21:24:55 +0000

Doesn`t this look delicious?

Whats your favourite turkish food?

Al Fiera

Tiffano — Tue, 17 Jun 2008 21:34:45 +0000

Mi sono svegliato alle 14, alle 16 sono partito per andare dalla mia Amanda.

Prima di andare a casa sua però mi sono fermato alla mia scuola a consegnare la lettera. Anche se la segreteria era chiusa l'ho lasciata in portineria.

Ha cominciato a piovere forte, ma la mia Amanda mi ha detto che a casa sua non pioveva tantissimo. Sono arrivato sotto casa sua e l'ho chiamata per farla scendere.

La prima cosa che abbiamo fatto è andare a prendere il gelato da iole, che lo fanno buono e poi c'è iole. Ho preso dei gusti un po' casuali e poi me ne sono pentito. In tutto erano tre palline e la panna, ma iole ci ha fatto pagare come se fossero solo due palline.

Poi andiamo al fiera, a udine. Abbiamo fatto un giro veloce, poi ho deciso di comprarmi un orologio. Abbiamo trovato il negozio swatch e ne ho preso uno classico che costava poco. Poi siamo andati al flora che la mia Amanda voleva vedere i coniglietti. Siamo entrati anche se credevo che stessero per chiudere. Abbiamo visto i coniglietti e siamo usciti subito.

Siamo andati a cena al cinese e abbiamo preso tanta poca roba che la cameriera non aveva capito che era per entrambi. Poi infatti abbiamo anche preso un kebab.

Poi ce ne siamo andati via, verso casa. Io avevo il portatile con me, e quindi ci siamo fermati al nostro posto preferito e abbiamo solo visto il film.

A casa ho parlato un po' col padre della mia Amanda, siamo stati un secondo sul pc e abbiamo cominciato a vedere un film anche se era tardi. Infatti non l'abbiamo finito e alle 23 sono andato via.

Den rekommenderade räven

momenttwentytwo — Tue, 17 Jun 2008 12:20:55 +0000

Huh, idag blev jag tipsad om ett jobb som jag redan i förhand blivit rekommenderad till. Det är ett jobb som skrämmer mig lite, men som jag vet att jag förmodligen hade gjort ganska bra. Ledarposition, organisatör, beslutsfattare till viss del - sånt gör jag ju varje dag hehehe

Annonsen har inte kommit ut än så jag borde smida medan järnet är varmt, har bara ingen ro eftersom jag är barnvakt idag. Ska förbi mamma när nannyjobbet är över och äta en av stadens fantastiska Kebabpizzor (Landskronas kebaber ÄR Sveriges bästa) och sedan tar jag tåget hem till Malmö. Där ska jag ta fram mina bästa smedverktyg och skapa något som arbetsgivaren inte kan säga nej till.

Ja, jag har inte fått svar på säljarjobbet än, men jag har visat dem mitt intresse, ringt upp dem flera gånger och fastän de är "jätteintresserade" och "inte vill att de ska tappa mig" så drar det hemskt mycket ut på tiden tycker jag. Helt ärligt tycker jag dessutom att ledarjobbet låter lite roligare och mer ansvarskrävande - sånt gillar jag.

Dagens fråga:

Rent hypotetiskt... Säg att jag går på intervju för detta ledarjobb som någon redan rekommenderat mig varmt för och det går jättebra.

Säg att jag under tiden jag väntar på svar på ledarjobbet får ett positivt besked från säljarjobbet och i allt lyckorus tackar ja.

Säg att ledarjobbgivaren ringer upp några dagar senare och även han/hon har ett positivt besked till mig.

Vad gör man då? Efter att ha hört om ledarjobbet och läst annonsen låter det mycket mer givande för mig, men då har man ju redan börjat på det andra jobbet - som visserligen också är väldigt bra...

Kan man säga till säljarbetsgivaren att man väntar svar från någon annan innan man tackar ja? Nej...det verkar väl som om jag är mer intresserad av den andra tjänsten i så fall och kanske uppfattas som oseriös, eller som om jag spelar spelet och vill få dem att ge mig bättre villkor?

Eller är det OK att bara säga "kan jag återkomma med mitt svar om ett par dagar?", eller verkar det som om jag inte är på, eller inte vill eller är lite ointresserad och oambitiös?

Jag vet - allt detta är hypotetiskt och den situationen kommer säkert inte ens att uppstå, men rent allmänt, hur borde man göra för att slinka ur en sådan situation på det mest graciösa sätt, få vad man vill ha samtidigt som arbetsgivaren inte tycker att man är en fulspelande räv?

Moment 22 - 312 dagar arbetslös - 114 sökta jobb

Odgadnij schorzenie

chojnosdiscoqueen — Tue, 17 Jun 2008 08:29:29 +0000

Siedząc sobie dzisiaj rano w świątyni dumania (Tutaj jest fajniejsza ale takiej nie mamy. Takie mieli jak byłem we Włoszech, ale Polska jak zwykle 100 lat za murzynami) i drapiąc się po tym i po owym poczułem nagle, że nie mam czucia w skórze na piszczelach(!). Na prawym goleniu bardziej. Od razu zacząłem zastanawiać się co może być powodem takiego stanu rzeczy i co to wszystko może oznaczać? Czy to dlatego, że wczoraj zagryzałem wódkę pizzą? (nie polecam jeśli już jesteśmy w temacie). A może dlatego, że grałem w pokera texas holden na wykałaczki i zapałki? Tego i wielu innych ciekawych rzeczy pewnie nie dowiemy się już nigdy, bo pisząc tego posta czuję jak czucie powoli mi wraca.

Tak w ogóle, to śniło mi się, że byłem w jakimś barze mlecznym i sprzedawali kebaby ale z takim zwykłym mięsem mielonym. Po przebudzeniu natychmiast pomyślałem, żeby rozkręcić z Urbanem taki biznes. Póki co zastanawiam się jeszcze czy na Polskim rynku by to chwyciło. Czyli jak to by powiedział kabaret Łowcy.b, czy by żarło.

Kebabeando

Daniela Braun — Sun, 15 Jun 2008 16:49:54 +0000

Quando se fala em lanche barato na Europa, a pedida é o kebab, sanduíche de origem turca feito com fatias de carne de cordeiro assadas em camadas em um espeto vertical, parecido (só no visual) com o espeto do 'churrasquinho grego' do centro de São Paulo. O recheio pode ser de cordeiro, falafel, kafta, frango, carne bovina etc., tomate, alface, cebola e molho tahine, ou picles, cebolinha e hortelã, dependendo da criatividade do lugar.

Já falamos do kebab de Londres, ano passado, aqui no Braun Café, mas agora não é preciso ir tão longe. Em pouco mais de um ano, a capital paulista já aderiu às kebaberias.

Quem sai do cinema perto da Rua Augusta, ou está perambulando pela região, por exemplo, encontra duas opções. Minha dica é o Kebabel, um misto de kebaberia e bar onde estive duas vezes provando ótimos kekabs de kafta e de cordeiro (folhas de hortelã dão um toque especial).

O preço dos kebabs (10 a 13 reais) é convidativo assim como o ambiente charmoso (repare no lustre de cristal com talheres pendurados e nos quadrinhos de Adão e Eva de Goya no banheiro todo forrado com um vibrante papel de parede).

O lugar tem poucas mesas e um pequeno balcão, mas por volta das 20h do sábado e à meia noite de uma sexta-feira consegui me sentar para tomar uma Original gelada, comer um kebab e experimentar uma cerveja mineira. Entre variações importadas, além das argentinas e alemãs - cervejas da Grécia, Austrália e Turquia, por exemplo - a Backer, produzida na terra da cachaça, foi uma refrescante surpresa (experimente a de trigo).

Além dos tradicionais sandubas você pode apostar nas porções do Kebabel. O homus com pão sírio (metade torrado e metade ao natural) estava no ponto. Ainda há opções de falafel e couve-flor à milanesa (!) para os botequeiros vegetarianos.

Também consegui finalmente conhecer o Kebab Salonu, na Rua Augusta, mas o kebab ficou aquém da expectativa. O sanduba é maior e mais caro (18 reais o de kafta) do que o do vizinho, mas o recheio é mais farto só na salada. Além disso, a kafta estava pouco saborosa e pra lá de bem passada. Uma pena. Para consolar, meu mate batido com tangerina estava gostoso e ainda não provei o café turco.

Ronaldo, fã das kebaberias, teve mais sorte com a porção de falafel quando esteve no Salonu. Ele também indicou o Pita – Kebab Bar, em Pinheiros, como a próxima parada para kebabear, em São Paulo.

Kebabel – Rua Fernando Albuquerque, 22, Consolação. Tel: (11) 3259-1805

Pita - Kebab Bar – Rua Francisco Leitão, 282, Pinheitros. Tel: (11) 3368-2856

Kingstons Best Kebabs & Pizza

nancyboo — Sat, 14 Jun 2008 19:10:14 +0000

29 Cambridge Road, Kingston Upon Thames, Kingston upon Thames, London KT1 3NQ

Kingstons Best Kebab and Pizza does really have the best kebabs in Kingston.
I have not tried the pizza yet, but if the pizza is as good as the kebabs then I am definitely trying that.

I ordered online and the food was delivered within 15 minutes, it was hot and tasted like a mothers cooking.
The prices are very similar to all other home delivery restaurants.
I have to say that the portions are very large, a medium size meal would be a large meal at any other restaurant. Considering the sizes of the meals, the prices are very good.

Pro's: Delivered quickly, good quality of food, well priced, large portions

Con's: No Con's :D

Kylling Rulle Kebab

petterhot — Thu, 12 Jun 2008 19:01:31 +0000

Takk til Andreas H. Lunde som sendte oss dette kylling-skiltet.

c toi el'bahdja la radieuse

ctoileblog — Thu, 12 Jun 2008 15:51:21 +0000

Génial ! ça va parler foot pendant tout le mois de juin ici !

J'avais oublié de vous dire ?

Ah bon..

Hier la Turquie a battu la suisse, c'est une bonne nouvelle pour moi, je vais pouvoir me faire une petite soirée chez mon Kebab Turc préféré - On note ! Dimanche soir à 20h45 pour le match République Tchèque - Turquie : une assiette kebab sauce harissa siouplé avec un Fanta, et pas de whisky dans mon Fanta hein !?

Hein Quoi ? A d'autre ! On sait très bien ce que vous vous enfilez en douce dans les arrières boutiques d'Istanbul .

Mon kebab c'est ça (je l'ai déjà raconté je crois non ? Je ne sais plus) :

Un soir, je vais manger un Kebab chez Karim, un français parmi les turques ( la vie est dure)

Un couple bleu blanc rouge me précède :

« Deux Kebab s'il vous plait. »

« Désolé Monsieur, je n’ai plus de Kebab. Je peux vous proposer des steaks. »

rétorque Karim légèrement gêné.

« Ah vous n’avez pas de Kebab » s’étonne le Monsieur en interrogeant du regard sa femme, l’air de dire qu’est ce qu’on va prendre maintenant - genre Ils font quoi à manger les grecs en Turquie ?

"Et bien qu'est ce que vous avez à nous proposer jeune homme?" demande le monsieur avec sa tête d'instituteur - puis vous savez il fait comme font beaucoup, il pose une question sans écouter la réponse en étudiant l'étalage classique des crudités "sahalade toumate ougnon" . C'est très énervant. J'ai cru un instant qu'ils allaient demander la carte du restaurant . Non mais ils viennent d'où ces parisiens ???

Karim les aide à choisir :

« Il me reste du Raton laveur ou du cou de girafes »

Alors autant les nanas ont de l'humour, autant les dames ne comprennent rien au troisième degré d'Alger la Blanche et donc elle interroge une nouvelle fois le serveur comme si elle n'avait rien entendu - je te laisse une seconde chance jeune homme :

« Plus de Kebab ? Comment ça se fait ? Il faudrait prévoir un deuxième tourniquet ce n'est pas sérieux»

« Le Boss, il ne veut plus travailler » se défend Karim avec ironie.

« Et la viande , elle est comment ? » demande le mari résigné.

« C’est du pneu Michelin Monsieur….

Gloups

Karim me lance un regard complice, j'apprécie en fin connaisseur ce surréalisme à la André "Karim" Breton.

…Non ! Je plaisante Madame ! Allez allez…un köfte c'est bon ça ! Et il lui dépose son plus beau sourire, une expression fraternelle qu'elle ne peut refuser- la marque d'el Bahdja « La Radieuse » !

Mais un jour je n'ai plus vu Karim et les turques non plus, "il ne travaille plus ici Karim ? "

"Non" Puis ces turcs là ont vendu à d'autre turcs beaucoup plus sympas, et le mystère Karim s'est envolé avec eux : ils sont marrants les turcs parce que..

enfin on va attendre le match de dimanche et je vous raconterai.

Mais on ne peut pas faire un billet classieux sur la bonne cuisine, sans une vidéo de Mr Poulpe :

TÜRK İNSANI McDONALD'SI İHYA EDİYOR

imdat — Sat, 07 Jun 2008 22:00:08 +0000

Iste Ülkenin parasi nasil disariya cikariliyor.. Kendi markanla kendi yemek sektörünü bile kuramiyorsun.. yaziklar olsun..

Herkes gider Mersin'e biz gideriz tersine deyişini Türk milleti olarak bir kez daha haklı çıkarttık. Dünya ve Amerika 'fast food'a savaş açmışken, bu yiyecek türünü temsil eden en ünlü marka olan McDonald'sı özverili katkılarımızla ihya ettik, nasıl mı?

Sadi Fansa, AA muhabirinin sorularını yanıtlarken, 2007 yılını planlarının çok üstünde sonuçlarla bitirdiklerini, hedefledikleri 15 restoran açılışını gerçekleştirdiklerini aktararak, ''Ancak satış ve müşteri artışı olarak belirlediğimiz hedeflerin oldukça üstünde bitti. Bir önceki seneye göre toplam satışlarımızda yüzde 30'a yakın bir artış, toplam kesilen fiş sayısında da yüzde 10,5'luk bir artış meydana geldi'' dedi.

Bir fişe ortalama 2,5 kişi düştüğünü ve buradan müşteri sayısı hesaplandığında, bunun da 66 milyon civarında kişinin Türkiye'de geçen yıl McDonald's restoranlarını ziyaret etmesi anlamına geldiğini dile getiren Fansa, bunun ise günde 180 bin kişinin McDonald's'tan yemek yemesi demek olduğunu söyledi.

Fansa, geçtiğimiz yıl bazı restoranlarını daha uzun saatler açık tutmaya başladıklarını, bazı restoranlarını 24 saat açık tutar hale girdiklerini, arabaya servis hizmetini daha etkin halde sunmaya başladıklarını, ''Alo servis'' hizmetini genişlettiklerini, ayrıca daha önce bulunmadıkları Samsun, Diyarbakır, Adapazarı illerinde restoran açtıklarını anlattı.

Kendileri açısından restoran sayısından ziyade mevcut restoranların bireysel performansının daha ön planda olduğunun altını çizen Fansa, ''Türkiye'de faaliyete geçtiğimiz 1986 senesinden 2001 senesine kadar yaşamış olduğumuz tecrübe de çok sayıda restoran açmanın değil, mevcut birim restoranların satışlarını artırmanın ve onların karlılıklarını artırmanın daha önemli olduğunu ortaya koydu'' diye konuştu.

Fansa, geçmişte daha agresif olarak çok sayıda restoran açarken, bunun ekonomideki veya politikadaki değişen koşullar altında istenilen performansı vermekten çok uzak olduğunu gördüklerini ifade ederek, şöyle devam etti:

''2001-2003 yılları arasında da performansı son derece düşük olan 60 tane restoran kapattık. Bugün, eskiden 135 restoranla yaptığımız satışın yüzde 50 fazlasını, 100 tane restoranla yapıyoruz. Yani son 5 senede biz, birim restoran satışımızı 3,5 misli artırdık. Onun için daha çok sayıda restoran açmanın, (o da tabii bir strateji bir politika, biz onun deneyiminden geçtik) çok doğru bir politika olmadığı kanaatindeyiz. Şu anda çok daha az sayıda restoranla onlardan çok daha fazla satış yapar duruma geldik.''

-''2008'DE 70 MİLYONU AŞKIN KİŞİYE HİZMET GÖTÜRECEĞİZ''-
Sadi Fansa, bu yıl 13-15 civarında restoran açmayı, uzun saatler ve 24 saat hizmet konusunda daha fazla sayıda uygulama hedeflediklerini belirterek, açmayı planladıkları restoranların, bulunmadıkları ve eskiden bulunup da sonradan restoranlarını kapattıkları, Gaziantep, Denizli gibi illerde olacağını söyledi.

Fansa, ''2008 senesinde tahmin ediyorum 70 milyonu aşkın kişiye hizmet götüreceğiz. Bu da hemen hemen artık bir Türkiye nüfusunun tamamını doyurur hale geldiğimizi gösterecek'' görüşünü dile getirdi.

Sadi Fansa, McDonald's'ın Türkiye'deki performansının, içinde bulundukları Asya Pasifik, Orta Doğu ve Afrika bölgesinde, sonuç ve gelişim olarak ilk 3 içinde olduğunu bildirdi.

Fansa, bu sene yeni bir ürün ilave etmeyi düşünmediklerini ancak şu anda 7 restoranda kahvaltı denemesi bulunduğunu, projenin, McDonald's'a has yeni ürünler olduğunu ve restoranların faaliyet saatlerine göre, 24 saat açık olan restoranlarda sabah saat 04.00'dan itibaren, diğer restoranlarda saat 06.30'dan itibaren kapılarını müşterilerine açmak şeklinde olduğunu, bu test çalışması başarılı olursa, senenin ilerleyen aylarında diğer restoranlarda da uygulamaya koyacaklarını anlattı.
''SEKTÖR, HER YIL YÜZDE 10-15 BÜYÜME GÖSTERİYOR''
Sadi Fansa, Türkiye'deki fast food sektörüne ilişkin olarak da, sektörün hemen hemen yüzde 80-85'e yakın kısmının kayıtsız çalıştığını, ancak yapılan araştırmalara göre sektör büyüklüğünün 2 milyar doların üzerinde olduğunun tahmin edildiğini ve sektörün de her sene yüzde 10-15 civarında bir büyüme gösterdiğini kaydetti.

Fansa, şunları söyledi:

''(Kurumsallaşmış firma sayısı artıkça), bugün Türkiye'ye baktığınız zaman da uluslararası anlamda, uluslararası marka ve firma olarak 15-20 arasında firma faaliyet gösteriyor. Bunun dışında yine son 5-6 yılda Türkiye'de de kurumsallaşmış anlamda gelişen ve büyümekte olan firma sayısı gittikçe artmaya başlamış durumda. Onlar da franchising vererek, büyüyorlar. Bu tür firmaların sayısı artıkça hem gıda güvenliği ve standart olarak sektör daha bir üst seviyeye gelecek hem de kayıt içine alınma açısından da yine sektöre bunun olumlu katkıları olacağını düşünüyorum.''
'FAST FOOD' HAKSIZLIK ETMEYELİM!!
Sadi Fansa, fast food tarzı beslenmenin zararlı olduğu iddialarına ilişkin olarak da, ''Sunduğunuz ürünler içinde kalite, hijyen, standart itibariyle zararlı bir şey kullanmıyorsanız, bunun da zararlı olması mevzu bahis değil. Sağlıksız bir ham madde kullanırsanız, sağlıksız bir ürün alırsınız. Sağlıksız bir ham maddeden sağlıklı bir ürün elde etmek mümkün değil'' görüşünü aktardı.

Türkiye'de merdiven altı diye tabir edilen şartlar altında üretim yapan ve bu ürettikleri ürünleri satan bir çok firma bulunduğunu ifade eden Fansa, ''Şimdi onlar mı sağlıklı da fast food zararlı? Orada biraz sapla samanı birbirinden ayırmak gerekiyor. Fast food zararlı diye bir şey söylemek, bence biraz insafsızlık oluyor. Bunları sağlıksız ürünlerden yaparsanız, kalitesiz ürünlerden yaparsanız onun sağlıksız olması herhalde tartışılmaz'' diye konuştu.

Fansa, her insanın günlük alması gereken kalori miktarı olduğuna değinerek, ''Kimseye biz gelip de günde 5 tane, 5 öğün hamburger ye, haftanın 7 günü hamburger ye demiyoruz. Ama insanlara alternatif olarak sunulan bir yemek çeşitleri yelpazesi içinde en sağlıklı, en düzgün, en güvenebilecekleri ortam içerisinde yemek yeme imkanı sunuyoruz. Onun için 'fast food zararlıdır' biraz insafsızlık oluyor'' dedi.

Patates kızartmasının da patlıcan kızartması gibi bir alternatif olduğunu belirten Fansa, McDonald's'ta yenilen patates kızartmasının kendi evinde yapılmış patates kızartmasından daha az zararlı olduğunu savundu.

TRANS YAĞLAR
Sadi Fansa, trans yağ asidi (TFA) konusuna da değinerek, yağın, doymuş yağ, doymamış yağ, tekli doymamış, çoklu doymamış gibi bileşenlerden oluştuğunu, bu bileşenlerden birinin de kötü diye tabir edilen trans yağ olduğunu, bunun yanı sıra yine kötü diye tabir edilen başka bileşenler bulunduğunu, bunların dengesinin önemli olduğunu anlattı.

Bu bileşenlerden kötü olanların kötü kolesterolü yükseltiğini, iyi kolesterolü düşürdüğünü, iyi olanların da iyi kolesterolü yükseltiğini ve kötü kolesterolü düşürdüğünü ifade eden Fansa, McDonald's'ın Türkiye'de 1995'ten bu yana 13 senedir kızartma yağlarında yüzde yüz bitkisel bir yağ olan kanola yağı kullandığını hatırlattı.

Fansa, kanola yağının, insanlar için sağlıklı olduğu belirtilen zeytinyağına en yakın yağlardan biri olduğunu ifade ederek, kalp damar sağlığı açısından olumsuz etkileri olan, kötü kolesterolü yükselten iyi kolesterolü düşüren doymuş yağ oranının zeytinyağında yüzde 14, kanola yağında yüzde 12 olduğunu söyledi.

Kötü olan toplam yağ asitlerini yükseltirken, TFA'yı düşürmenin, hiç bir anlamı olmadığına dikkat çeken Fansa, ''Kötü olandan o bileşik kap içerisinden bir tanesini azaltıyorsunuz, öbürünü yükseltiyorsunuz. Ne oluyor toplamda? Daha kötü oluyor veya hiçbir şey değişmiyor'' dedi.

Fansa, gıda endüstrisinde kullanılan yağların bir kısmının kısmen ya da tamamen sertleştirilmiş olan hidrojenize edilmiş yağlar olduğunu, yağın hidrojenize edildikçe kalp ve damar hastalıkları için olan kötü etkilerinin de çoğaldığını aktararak, ''Bizim kullandığımız kanola yağı, erime derecesi 13-18 arası, yani normal bir oda sıcaklığında bile yağımız eriyor'' şeklinde konuştu.

Sadi Fansa, ''Trans yağ, 1'in altı olunca sıfır tabir ediliyor. Sıfır ama doymuş yağ oranı yüksek. Onu sıfırlamış olmak böylece hiçbir şey ifade etmiyor. Çünkü doymuş yağ da insana kalp hastalıkları yapan şeylerden bir tanesi'' dedi.

H2/ kaynak:AA

kjedsomheten spanderer

daysiblue — Sun, 29 Jun 2008 16:11:25 +0000

Broren min er egentlig ganske så snill når han kjeder seg.. I hvertfall når han har penger til det. I helgen kjeda han seg og kom over for å ligge over. Jeg advarte han fra dag en at jeg eier ikke penger siden jeg ikke har noe nform for inntekt. Da han fikk løst på pizza og smågodt samt brus og litt potetgull måtte han fint kjøpe det selv. Og kjøpte litt ekstra slik at jeg fikk smake.

Det var godt med pizza, det var nemelig ekstra mye med kjøtt på. Bror klagde litt over det, men jeg var bare glad fordi jeg vet han klare å ete en hel svær pizza alene om når det er normalt med fyll på. Og dermed ble vi begge mette, siden det var ekstra mye på.

Dagen etter ville han på kino, da spanderte han da også fordi jeg fortsatt ikke har noen form for inntekt og var dermed like fattig som dagen før.. Han var også sulten slik at han kjøpte kebab, både til meg og han + en ekstra etter kinoen til seg selv fordi han var fortsatt sulten.. Jeg derimot var enda mett etter den før kinoen. Vi så Indiana Jones, likte den filmen! Den var i tro med de forrige.

Jeg gruer meg bare nå til jeg får fast inntekt.. da må vel jeg spandere på alle som har spandert på meg..