I thought maybe if I boiled it...??? I succeeded in ruining a perfectly good tea bag. Earl Gray, no less.

I don't really know what is occurring, but I'd say the closest description is the 'water cure' at the Turkish baths in Budapest. I took a single mouthful of the salty sulfur water at the baths (out of the spigot intended for drinking), and it was warm and creepy, but bearable. The Santorini tap water is in the same genre, but not as curative. Just plain old gross.

As a coincidence (or is it???), I caught a small bit of 'Erin Brokovich' on the TV while using the wifi in the reception area earlier today. Just enough to remind me that the lawsuit was about poisonous water caused by PG&E. Just enough to feel a little tiny bit uncomfortable about all that I have consumed while on this trip.

In the same vein, I had my first glass of Greek wine today. A white wine apparently made in the traditional style. I had a sip, and I didn't like it. The flavor was strange. Like herbs maybe. I couldn't quit put my finger on it, but it was familiar.

I took another sip.

Oregano?

No.

Basil?

No.

Thyme?
No.

Mold?

Without a doubt.

Probably it came from a bottle that was corked, but I'm not sure. I know there's a whole world of wine flavors. Is mildew a legitimate flavor profile?

Meanwhile, the hotel I'm staying at sells a glass of local white wine out of a box (less chance of corkage!) for 3 euro. However, if moldy is just the way it tastes, I really don't want to waste the money. Thus, for now, I'll just stick with my bottled water. On the other hand, tomorrow is my birthday (how weird is that???), so maybe I'll live large and order up a glass of the box wine then? And I'm definitely getting some calamari.

Meanwhile, I had a strange night. After a solid week or more in hostels (and listening to people snore in all forms and fashion), I was so looking forward to peace and quiet. However, the universe had other plans. First, there was the wind. It got up to 45mph, and the sound of that is something else. At the very least, it's not something I'm accustomed to, and some primitive instinct inside me finds it a little bit alarming. Especially when I'm on an island.

Next, there was my room. Not to pick on it, but the construction quality is little bit shoddy. The window has two panels – one glass and another wood – and they fit together and are held in place by a metal hinge that reminds me of a bobby pin. One strong breeze and they both come flying open.

Furthermore, the door to the room is jimmied into place, and a solid inch of daylight peers through when it's shut. However, they have thoughtfully provided a sheet on a curtain rod, which I suppose is to try to block out the light or the breeze or ??? With respect to the door, the only thing that keeps it from flying open is a deadbolt which fits loosely in its slot. It's a very casual arrangement from a security perspective, and if I knew I wouldn't have to pay for the damage, I'd kind of be curious to see if I could body slam the door open using just my weight. I suspect I could.

Thus, due to the questionable craftsmanship and the intense winds, the door and windows spent the night slamming open and closed and creaking and straining and rattling against the deadbolt. It was incredibly noisy, and I probably woke up six or seven times. Then I would just lay in the darkness and listen to the wind and marvel at the fact that I'm lying in a bed in Santorni, Greece and my stomach is turning a little too much and does that water just taste bad or does the bad taste serve as a warning, like the stink applied to natural gas?

(Now you know why that little snippet of Erin Brokovich was particularly alarming...)

If the wind and the slamming and the creaking weren't enough, there was the crying. At first, while still asleep, I thought it was a child. Then I realized it was a dog. In my sleepy confusion, I thought maybe it was in the courtyard of the hotel. I got up to look for it and maybe give it something to eat (I don't have much in the room, but I do have some milk, some eggs, and an unlimited supply of hideous water). There was no one there but the wind.

I went back to bed, fell asleep, and heard it again. At this point, I realized it was coming from above my head, on the other side of the hotel. It cried and cried and cried, and I could occasionally hear it shake and the sound of a chain around its neck. I figured it must be afraid of all the wind or cold (or both), and it made me incredibly sad.

Today, I went looking and discovered a dog tied up behind a house near the hotel. I talked to the people here and they agreed that it was probably the same one I heard crying, that it's always tied up, and that it “isn't very nice.” I hate these kinds of situations. As much as I'm reminded of the magic in the world, it's also hard to deny that people can be thoughtless idiots, if not worse.

If I were at home, I would go and talk to the owners and maybe even see if they would give me the dog or let me buy it from them. Anything to give it a better life. Here, and in these circumstances (with three weeks of backpacking left to do), I feel so helpless. I had to give myself firm talk about the insanity of trying to rescue a Greek dog. Or take it with me. Although if I can figure out where, I may go and buy it some meat or at least a bone. A birthday present to us both.

Speaking of birthdays, I was looking for a quote for tomorrow's blog, and I ran across one so simple and yet profound, that it kind of made me tear up. As an added point of significance, it was said by Jonathan Swift, the writer that 'invented' my name (Vanessa) as a nickname for a student of his.

Moreover, it is a sentiment that has come to exemplify how I intend to live my life: by following my instincts, my heart, my emotions, and my gut. By noticing coincidences and doing what feels right. By being flexible and open and real. And by not being afraid and trusting the universe to throw out a safety net when I need it. And those ideals - as simple, as elusive, as liberating and as complicated as they are - can be summarized a little bit like this:

May you live all the days of your life.

So now we live in the past with our photo collection; dreaming of a time—hopefully sooner than later—when we can spend an afternoon checking off items to pack and hearing the zipper sound one last time before departure. Mosquito coils and netting near the top, always.

Safety, love and success to Mrs. Patti Lew Wilkinson as she embarks on
a campaign to Colorado to help secure a big win for the blue team in
this year's election.

Steelers have the week off.

Enjoy these photos and your Sunday, even if the Steelers are not playing. I know it's going to be hard.

Plan D // Images

The rankings however were compiled just before the recent £50 billion bail-out by the UK, the nationalisation of the Icelandic banks and the larger US bail-out.

The website has the co-authors interviewed from the 3rd to the 7th of October. The report itself was published on the 8th October.

RANKINGS

1. Canada

2. Sweden

3. Luxembourg

4. Australia

5. Denmark

6. Netherlands

7. Belgium

8. New Zealand

9. Ireland

10. Malta

11. Hong Kong

12. Finland

13. Singapore

14. Norway

15. South Africa

16. Switzerland

17. Namibia

18. Chile

19. France

20. Spain

21. Barbados

22. Bahrain

23. Slovak Republic

24. Brazil

25. Estonia

26. Austria

27. Panama

28. Mauritius

29. Kuwait

30. Qatar

31. United Arab Emirates

32. Trinidad and Tobago

33. Senegal

34. Israel

35. Portugal

36. Iceland

37. Cyprus

38. Botswana

39. Germany

40. United States

41. Lithuania

42. Peru

43. El Salvador

44. United Kingdom

45. Greece

46. Benin

47. Costa Rica

48. Malawi

49. Guyana

50. Malaysia

51. India

52. Puerto Rico

53. The Gambia

54. Montenegro

55. Mexico

56. Croatia

57. Czech Republic

58. Jordan

59. Ghana

60. Suriname

61. Brunei Darussalam

62. Latvia

63. Saudi Arabia

64. Kenya

65. Jamaica

66. Honduras

67. Zambia

68. Burkina Faso

69. Slovenia

70. Sri Lanka

71. Pakistan

72. Philippines

73. Republic of Korea

74. Romania

75. Thailand

76. Madagascar

77. Colombia

78. Cote d'Ivoire

79. Italy

80. Bulgaria

81. Hungary

82. Cameroon

83. Georgia

84. Oman

85. Tunisia

86. Paraguay

87. Nigeria

88. Armenia

89. Morocco

90. Dominican Republic

91. Bolivia

92. Malia

93. Japan

94. Tanzania

95. Moldova

96. Bosnia and Herzegovina

97. Poland

98. Nicaragua

99. Venezuela

100. Uruguay

101. Guatemala

102. FYR Macedonia

103. Syria

104. Albania

105. Nepal

106. Mozambique

107. Russian Federation

108. China

109. Uganda

110. Serbia

111. Egypt

112. Ukraine

113. Vietnam

114. Turkey

115. Bangladesh

116. Azerbaijan

117. Taiwan, China

118. Ecuador

119. Mauritania

120. Mongolia

121. Indonesia

122. Zimbabwe

123. Tajikistan

124. Kazakhstan

125. Cambodia

126. Burundi

127. Chad

128. Ethiopia

129. Argentina

130. East Timor

131. Kyrgyz Republic

132. Lesotho

133. Libya

134. Algeria

Yes. That's right.

The UK lies behind Peru and El Salvador.

Now given this report was a survey of the world's economists whose advice our banks were no doubt taking; should we believe it?

Are the UK's banks really behind Peru, El Salvador and Senegal?

Or is it an accurate representation that is slightly out of date, compiled as it was slightly before the bail-outs?

That must depend on whether you believe the bail-outs will work.

If reports are to be believed the Royal Bank of Scotland is next in line to be nationalised tomorrow. If that happens then there will be further pressure on the remaining UK bank's to be nationalised too. The banking sector could be picked off one by one by the market and the taxpayer forced to pick up the tab.

On that Iain Dale post there have already been comments about the English taxpayer bailing out the Scottish bank.

It must be a pity, to all those who carp, that Scotland is not already independent.

An independent Scotland with a similar oil fund like our neighbour Norway could be similarly insulated from these turbulent times.

It would also have the economic levers to maintain its economy best, not just for the South-East of England as remains the case today. Remember Eddie George, the former Governor of the Bank of England: Unemployment in the north is a price worth paying for affluence in the South!

Although the credit crunch is global, take a look back at those rankings.

Sweden, Luxembourg, Denmark, Belgium, Netherlands. All small countries lying in the top 10.

Even Ireland, who have recently guaranteed all deposits in their banks, are sitting 9th.

The argument that Scotland is too small to be financially unstable is farcical! I don't hear anyone saying that Denmark is too small and should be run from Berlin. (Not since the days of Adolf Hitler and the Second World War anyway!)

As countries large and small struggle with the credit credit crunch from the U.S. and Russia down to Iceland with its 300 000 population, this population argument of independence must be seen to be invalid. Iceland, with a population slightly smaller than North Lanarkshire, isn't exactly Miramont Gardens in Pimlico!

What matters now is that we take the right decisions to get out this mess.

Those decisions may be different for each country. They may even be different for England, Scotland, Wales and Northern Ireland.

That's why its important key economic levers are devolved away from Westminster.

Otherwise the Eddie George syndrome will hamper 'the North' recovering for years.

Hotel San Antonio, Rodos - Greece

This resort has been more or less closed down at least since 2005. I'm not familiar with details but it looks pretty OK from outside. During my stay in 2005 there was an old woman living and we saw her often watering the flowers and sweeping the patio. 2006 I did not make any special observations but 2007 and 2008 looked like the house was deserted completely.

Actually, there are several premises that look similarly forgotten though it does not mean they really are abandoned. They just wait better days to come. Let's hope there is really good days ahead for all.

Street artist.

He is painting the Greek Orthodox Church of St Evangelismos at Mandraki harbor. Despite good position selected in shade of threes it may take some days to accomplish concluding the pace.

Painting is something I'd love to do. Unfortunately I have not been able to release my secret abilities in field of painting arts. I still have faith in that some fine day the will be an awakening for me. A half a dozen of different paintings with sunflowers and blue skies would do me fine.

Mobiles and motorbikes at the Mandraki harbor.

We are all so in mobiles today. In Greece it's even more common to use a mobile all the time. Modern greek without a mobile would be similar to ancient statue without tread marks. Must have a mobile, the newer the better. Same with motorbikes, scooters and cars.

I'm glad this picture proves otherwise at least once. There is an old BMW that strongly looks like something from 1950's. No everything needs to be up to the latest model. Most things however seem to lose their value with more short life span than let's say about 25 years ago. This change I believe has been even more rapid in Greece. It's less than a decade as I recall seeing a lot of reasonably old vehicles in daily operation. Today this seldom happens.

Triton II arriving back home.

Loaded of tired but supposedly happy SCUBA divers the boat returns from day long trip. This happens every day with 45 min boat trip from Mandraki Harbour to the dive site in Kalithea bay. Spectators can relax on the boat in shaded or unshaded areas. They can naturally snorkel, swim, sunbathe or explore the bay.

Kalithea bay is something I have not been able to discover yet. It's great to have something to look forward. The Kalithea spa building complex is a distinguished cultural monument build by Italians during 1920's. In his book "Reflections on a Marine Venus" Lawrence Durrell writes that Gideon was addicted to drink the sulfurous water for his health.

Rodos Public Library.

The quiet sanctuary in the heart of vigorous tourist stream of Rodos old town. This is the place Durrell visited busily while he stayed in Rodos during 1940's. It's very clean and tidy with exquisite inside garden. Seldom any crowds there.

There is a massive stockroom for newspapers but it's not allowed to enter. Maybe they are too afraid of cigarette smoking Sunday researchers might start it on fire. I suggest you drop by in case you ever spot the place. There is a bronze plate in the door stating the name on the library front door less than 50 meters from Hippocrates square in Rhodes old tow. Other information, like opening hours may vary and they are given in paper below the plate.

Cheerio

Birth of Venus

Originally uploaded by Sandruz

Venus

In Roman mythology Venus is the parallel to the Greek Aphrodite, although Venus is more somewhat more subdued than Aprhodite.

Venus is a goddess of seduction and, in one group of rites and myth, she is associated with Roman wine fesitvals (Vinalia) and thus regarded as a mediator between Jupiter and the Roman people.

She is also the mother of Aeneas, who according to the poet Vergil is the founder of Rome.

And she was the lover of Mars, who with the mortal Rhea Silva begat the twin brothers Romulus and Remus.

Since Rome was named after Romulus, who after disposing of Remus became the first ruler of Rome, Venus plays a kind of dual role in the founding of Rome. As such, she was given a solemnity among the Romans that Aphrodite did not enjoy among the Greeks.

Venus' first known temple was built shortly after 295 BCE. And despite New Age and Jungian attempts to treat her as some pristine archetype, and others to link her to the Indian Vedic term for desire, her historical roots remain obscure.

However, it's clear that her character did develop, as most mythic entities do, along with sociopolitical changes in Rome. The influential aristocrat Sulla called her his "Protectress" and by the time of the Roman Empire, Venus was incorporated into the official pantheon.

In astronomy Venus is the second planet from the sun. Due to its brightness, Venus looks like a star and is accordingly called the "morning star" or "evening star."

» Aliens, Aphrodite, Cupid, Earth, Ishtar, Libra, Taurus

Add to this, report errors, suggest edtis or voice your opinion by posting a comment

I took this picture a couple of years ago. We made this robot as a promo for a comics exhibition in Thessaloniki (Greece). It was very fun to walk around the city with the robot!

Teleiwnei to mats kai i Ellada kerdise aneta. O charisteas evale dyo gkol. I ethniki pali den efage gkol. Tria paihnidia, tria sta tria, miden pathitiko (an prosthesoume kai to filiko sti Bratislava, 4 mats seri), o de Charisteas einai pleon deyteros skorer olwn twn epohwn meta ton Anastopoulo (den thewrw sygkrisimes tis epoxes i ta megethi, alla den pavei na einai sovaro katorthwma). Kathomoun de kai skeftomoun poioi paiktes tha mporousan na einai vasikoi se ayti tin ethniki kai na einai teleiws diaforetiki (pros to kalytero) i eikona tis ethnikis??? Poioi??? O Salpiggidis? o Ninis? o Stoltidis? o D. Papadopoulos? Kaneis tous!!! Kala, kala den einai vasikoi stis omades tous! Hwris logo, hwris kapoia epiheirimata, apla den mas aresei i ethniki omada, i opoia omws kerdizei averta (kerdise titlo, espase ta aspasta rekor), den trwei gkol kai kala-kala den kindynevei kan na faei kai apla, epeidi to ehoume stin idiosygkrasia mas ws Ellines, theloume na stayrwsoume to Rehagkel. Ayto einai to mono provlima mas! O Rehagkel omws apodeiknyei oti ektos apo kalos proponitis kai me kapoio sxedio, einai kai tyheros. Ton thelei o Theos. Kai elpizw na ton thelei gi arketo kairo akoma. Se ayto anaferetai kai o titlos tou sygkekrimenou post. Einai kati monadiko ston kosmo. Vreite mou kapoion allo proponiti pou katafere ayta pou katafere o rehagkel kai ton ehoun diarkws sto stohastro. Kaneis.

Twra, an kerdisoume tin Elvetia tin tetarti, tin afinoume me 4 vathmous se 4 paihnidia kai 8 vathmous pisw mas. Meta paizoume dyo mats me to Israil kai an den hasoume (akoma kai me dyo isopalies) pistevw ehoume tin prokrisi sto tsepaki mas. Elpizw tin tetarti sto mats me tin Elvetia na gemisei kai to gipedo. To Karaiskaki me kosmo einai pragmatika aporthito.

Mehri tin tetarti...

Greece Flyer

Detailed Itinerary

-Jessica

Looking down on a tiny courtyard in Parakia, Paros.

Inside one of the monasteries of the Meteora.

White and blue in the village of Oia, Santorini.

Inside the Palace of the Knights of St. John in Old Town, Rhodes.

Pink church in Oia, Santorini.

Kevrekidis Photography at Flickr 

Kevrekidis Photography at deviantART 

©2008 Jordan Kevrekidis

I'm talking more along the lines of life can really be that song filled romance story set in beautiful locations unravished by pollution or deforestation (at this moment inspired by Mama Mia, the scene is beautiful Greece), where my darling doesn't just look like Pierce Brosnan and sound like Brad Pitt (my castle, my ideals so shoosh to those of you question why those two!) but he's also naturally romantic and geniunely sensitive and initiative in manner. Then we would have tasteful witty conversations under a moonlit night and stare into the shadowed ocean and wonder about the many secrets it may hold.

Yes that 'room design' was inspired by Mama Mia. In fact that's what I'm going to call it. The Mama Mia Room...Honestly that movie touched me so deeply that each time Meryl Streep took a breath of fresh ocean air, I felt as though my lungs were being filled with them, but I'm straying now...so back to what I was trying to say.

The best stories aren't complicated ones, they are the ones which we can relate to. Mama Mia had the sadness of past, the strength of a woman, the bond of blood, the innocence of a child, the promise for a future and that flame of love, unrelinquished by time or event. A perfect chemistry that produces 'beautiful'

PS: I've never been to Greece so I'm planning make a trip there soon.

Sailing II by Kevrekidis

In Norse religion, the Valkyries performed the task of deciding who should live or die on the battle field; and conveying the dead to the halls of Valhalla. Once in Valhalla, their job was to provide the fallen heroes with food and drink.. and possibly companionship??... while they awaited the time of the Ragnarok.

The Valkyries are often associated with (or conflated with) the Norns,  numerous female entities who rule the fates of the various Norse races; somewhat like an advisory council to the Gods.

In Greek mythology, nymphs were any member of a large class of mythological entities in human female form; often associated with elements of the landscape or nature - rivers, springs and trees being the most common manifestations.

Meanwhile in India, female spirits of the clouds and waters are known as apsaras, and are often connected to fertility rituals. They are said to be good dancers, and similarly to Norse valkyries, one of their responsibilities is to act as the caretakers of the fallen heroes.

To work its way into the pantheisitic cultures of the Greek and Roman worlds, and beyond that to the equally pantheistic orbits of the Celtic and Norse domains;  the Christian God had to be  - at the very least - a  triplet.

A singular God as worshipped by the jews -would not have spread so far, would not have been understood, would not have been so accepted in different cultures as a triple or multi-faceted deity would have been.

Threesomes are important - One by himself, herself, is simply not enough to get done eveything that needs to get done.

So what we created was a hierophany ?? - the greeks knew how to do this (and they know how to do it now!) - they knew how to create an infinite light.

As part of their mystic rituals they used kykeon, barley wine brewed from ergot-infected barley...or some deriavtive therof, to lift the curtain... A millenium later Hildegard figured out how to do this too... but what did she use ??  what was her secret ? beer brewed from ergot-infected barley could have been easily available in medieval Europe, though they may not have known what they were drinking.

jorsikari, teem ma vihkan seda hotelliperenaise tytart. ta v6ttis mult 5 eurot, selle eest, et ma olen kaks tundi arvutis. kkkrrrrrt. aga ma kavatsen istuda siin palju kauem!! ta yltes lihtsalt "ah, give me five" sest ta n2gi viieeurost mul n2pus. no on lollakas.

t2na siis k2isime corfus, mingis muuseumis. seal oli siis igast staffi indiast, hiinast ja koreast. natuke pilte tegin ka.. jalutasime veel corfus ringi.. ja n2gime, kuidas yks onu mingi jubesuure kala k2tte sai.

k2isime poes ning tahtsime mingisugust lahtist kommi osta. ladusime koti t2is ning l6puks ei osanud seda 2ra kaaluda, sest seal oli k6ik kuidagi nii imelik. ning j2igi ostmata. p2rastpoole saime teisest poest neid komme ja tuli v2lja, et need polnud yldse head. maitsesid nagu m2nnivaik.

kolasime veel mingitel uutel t2navatel, milleni me varem polnud j6udnud. l6puks seadsime end bussile, nagu teised ning bussijuht ajas meid k6iki v2lja, sest ta tahtis bussip6randat pyhkida :D midaimet, eks..

dassiasse j6udnud, k2isime veel selles poes, kust vanaisa eile sassule ja antsule s2rgid ostis ning t2na ostis ta veel kaks s2rki, andrusele ja kallele. pildid on neil totaalse musta huumoriga, omaltpoolt p2ris fun.

loivasime hotelli, lugesin m6ni tund seda "sisters"it. siis r22kisime vanaisaga elust-olust ja nyyd istun arvutis :P

head pildid! :D

Image via Wikipedia

Το εκπληκτικό κείμενο (που θα δείτε πιο κάτω) έγραψε άγνωστος (ανώνυμος) σχολιαστής στο "antinews".

UPDATE: Αναγνώστρια του blog εντόπισε αργότερα, την αρχική πηγή του κειμένου που θα διαβάσετε. Εμφανίστηκε πρώτα στη διαδικτυακή έκδοση του "Ελεύθερου Τύπου":

Αναγνώστρια, on October 11th, 2008 at 2:23 pm Said:

Μετά από έρευνα για να βρω περισσότερα στοιχεία για την Ανάβρα και το θαύμα που συντελέστηκε εκεί, ανακάλυψα ότι το κείμενο προέρχεται από ένα αφιέρωμα του Ελεύθερου Τύπου.
http://greenwaystructure.files.wordpress.com/2008/10/ceb1.pdf
http://greenwaystructure.files.wordpress.com/2008/10/ceb21.pdf

Τέτοια παραδείγματα μας δίνουν ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, ακόμα και σε αυτή τη χώρα της άκρατης κομματοκρατίας, διαφθοράς και ρουσφετιού.
Απαραίτητη προϋπόθεση: ΑΝΘΡΩΠΟΙ με οράματα σε θέσεις εξουσίας, που αγαπούν τον τόπο τους περισσότερο από την τσέπη τους.

Χάρτες της Ανάβρας κ.α. σε αυτό το μπλογκ
http://anavra.blogspot.com/

http://www.antinews.gr/?p=3773#comment-118652

Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια
Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του.
Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.
Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.

Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!

Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το «θαύμα»;
Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.

«Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα», λέει στο ΕΤ.Κ ο πρόεδρος της κοινότητας. «Ισως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ».

Βάσεις ανάπτυξης

Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Ετσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές.
Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με
επιμονή και υπομονή τούς έπεισε.
Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής.
Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ηθελε έσοδα δικά της. Ετσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa.

Εσοδα

Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο.
Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ.
Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο ? της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις.

Μετανάστες σε… ορεινό παράδεισο

«Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό», λέει στον ΕΤ.Κ η Νίκη Μηλιώνη.

Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι).
Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α’ Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. «Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο», μας λένε.
Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού).
Εδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας , όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του.
Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το «ναι».
Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά).

Τα σχόλια δικά σας. Εγώ... έμεινα άφωνος! :)

Related articles by Zemanta

• Maraveyas: Pou na vro mia na sou miazi
• Wake me up when October ends

Μυρίζει ακόμα και όταν κατουράς ο άτιμος ο παστουρμάς αλλά είναι ωραίος γαμώτο:

Βασικά συστατικά:

• Ένα κομμάτι 3 με 4 κιλά κιλότο η ουρά ή μοσχαρίσιο μπούτι η φιλέτο η σπάλα χωρίς κόκαλα και νεύρα κατά προτίμηση γάλακτος (αν έχει λίγο παχάκι δεν πειράζει θα γίνει πιο μαλακό, αν και το μοσχαρίσιο λίπος δεν είναι βρώσιμο), ποτέ όμως νουά η ποντίκι.
• 1 ½ κιλό αλάτι (ψιλό)

Για την επικάλυψη:

• 100 γραμ. τσεμένι
• 100 γραμ.  πάπρικα με καυτερό πιπέρι
• 20 γραμ.  κάρυ (σε αυτούς που τους αρέσουν τα ινδικά)
• 2 κουταλιές της σούπας αλεύρι (για όλες τις χρήσεις)
• 1 κουταλιά της σούπας αλάτι (ψιλό)
• ½ κουταλιά βούτυρο Κερκύρας
• ¾ του ποτηριού βραστό νερό
• 5 σκελίδες σκόρδο λιωμένες (όχι απλώς πατημένες αλλά αλοιφή)
• 1 κουταλιά της σούπας ξύδι
• 1 κουταλάκι του γλυκού κονιάκ η τεκίλα η τσικουδιά.

εκτέλεση:

• Καθαρίζουμε το κρέας από τις πέτσες και τυχόν σκληρά αν έχει

• Παίρνουμε ένα ταψί βαθύ, βάζουμε μέσα ένα πλατύ ξύλο (και παχύ, έτσι ώστε να μην έρθουν σε επαφή τα υγρά του κρέατος καθώς θα στραγγίζει) και ακουμπάμε πάνω σε αυτό, το κρέας, αφού το έχουμε αλατίσει γύρω γύρω πολύ καλά. Μπορείτε να το συμπιέσετε ανάμεσα σε 2 ξύλα σφίγγοντάς τα με σφικτήρες μαραγκού που θα βρείτε πάμφθηνα στο ¨πράκτικερ¨ και θα σας χρησιμέψουν και σε άλλες χρήσεις.

• Όσο στραγγίζει το κρέας θα κάθεται γι΄αυτό πάνω από το κρέας, βάζουμε ένα φύλλο αλουμινόχαρτο ή μια λαδόκολλα και τοποθετούμε πάνω από αυτό ένα βαρύ μάρμαρο η το ξανασυμπιέζουμε με τους σφιγκτήρες  σφίγγοντάς τους.

• Το αφήνουμε  έξω από το ψυγείο για 36 ώρες για  να στραγγίξει καλά και  να μην βγάζει υγρά.

• Κατόπιν σκουπίζουμε το κρέας καλά με ένα απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

• Φτιάχνουμε το μείγμα  επικάλυψης  ανακατεύοντας καλά τα υλικά και προσθέτουμε το βραστό νερό. Το μείγμα αυτό  πρέπει να γίνει όπως ο πουρές.

• Δένουμε το κομμάτι κρέας περνώντας ένα χοντρό σπάγκο αετού για να μπορούμε να τον κρεμάσουμε και με  το μείγμα   καλύπτουμε όλη την επιφάνεια του κρέατος  προσέχοντας να μην παίρνει το κρέας από πουθενά αέρα δηλαδή να μην έχει ακάλυπτες επιφάνειες, ούτε καν μικρούς πόρους, γιατί θα μας χαλάσει.

• Το κρεμάμε με ένα τσιγκέλι σε σκιερό μέρος, καλά αεριζόμενο, που να μην το βλέπει ήλιος.

• Στις 12 μέρες, είναι έτοιμος (ψημένος) ο παστουρμάς και μπορεί να φαγωθεί "ωμός"

• Μετά τις 12 μέρες, τον βάζουμε στο ψυγείο μέσα σε μια σακούλα.

• Κάθε φορά που θα κόβουμε Παστουρμά θα βάζουμε από  το μείγμα επικάλυψης (όσο περισσέψει, την φυλάμε σε ένα βαζάκι μέσα στο ψυγείο) για να καλύψουμε  την "γυμνή" επιφάνεια του κρέατος αφού είναι αδύνατον να καταναλώσουμε τόσο μεγάλη ποσότητα γρήγορα.

Συμβουλές:

Δεν πρέπει να αφήσουμε καθόλου ακάλυπτο το κρέας, η κρούστα πρέπει να το καλύψει πολύ καλά.

Το τσεμένι είναι δύσκολο να βρεθεί στα σούπερ μάρκετς. Πάρτε στη σειρά  τα μαγαζιά της Ευριπίδου με τα βότανα, μπαχαρικά και παραγγείλτε το αν δεν έχουνε.

Το δυσκολότερο είναι να τον κόψεις σε λεπτές φέτες , πρέπει να έχει ένα πολύ κοφτερό μαχαίρι με χοντρή λάμα , και βέβαια ο παστουρμάς δεν κόβεται με αλλαντοκόφτη γιατί ζεσταίνεται η λάμα και τον καίει.

Τα σούπερ μάρκετς συνήθως έχουν αλατισμένη σόλα που την πουλάνε για παστουρμά …

Ο καλύτερος παστουρμάς στην Αθήνα είναι του Μιράν στην Ευριπίδου 45 αν βαριέστε να τον φτιάξετε μόνοι σας .

Με φρέσκο ψωμί χωριάτικο η σιμιγδαλένιο από το φούρνο του Δημήτρη Κώτση (Αγίου Δημητρίου 197) στο Μπραχάμι η του Τάκη στη Γαργαρέτα (Μισαραλιώτου 14)  κάτω από την Ακρόπολη ...

Αφιερωμενο εξαιρετικα στην επικουρεια Ιουστινη Μοντρε Αλος, που ειχε προσφατα τη γιορτη της.

Εν αρχη ην η αγορα. Φρεσκωτατος μπακαλιαρος.

Ακολουθει το κοψιμο του κεφαλιου και το φιλεταρισμα του ψαριου.

Κοβουμε τα φιλετα σε κομματια περιπου τετραγωνα,  αλατιζουμε με χοντρο αλατι και βαζουμε στο ψυγειο.

Το κεφαλι και τα κοκκαλα θα φτιαξουν τον ζωμο για την υπεροχη σαλτσα του πιατου. Οπως παντα στο ψαρι, ενα κρεμμυδι και λιγο σελινο στο βρασιμο ειναι η εγγυηση για θεικη γευση.

Καθως βραζουν τα υλικα αυτα, ετοιμαζουμε το μαξιλαρακι για τον μπακαλιαρο.

Παιρνουμε μετριες σε μεγεθος πατατες  και τις τριβουμε σε χοντρο τριφτη. Αλατιζουμε με χοντρο αλατι και προσθετουμε ψιλοκομμενο εστραγκον. Σουρωνουμε καλα και πιεζουμε τη μαζα της τριμενης πατατας για να φυγουν τα υγρα.

Μετα βαζουμε το μιγμα σε φορμακια οπως στη φωτογραφια και ραντιζουμε με ελαιολαδο.

Ψηνουμε σε φουρνο 250 βαθμων Κελσιου για 15 - 20 λεπτα. Η βαση του μαξιλαριου πρεπει να ειναι τραγανη και η ολη μαζα να ειναι ψημενη αλλα οχι στουμπος!

 Βγαζουμε απο το φουρνο, προσθετουμε ενα κομματι μπακαλιαρο και βαζουμε στο φουρνο στο γκριλ για 10 λεπτα. 

Καθως ψηνεται το ψαρι, ετοιμαζουμε την σαλτσα μας. 

Σουρωνουμε τον ζωμο σε ρηχο τηγανι, προσθετουμε αφθονο εστραγκον και ολιγο αλευρακι για να δεσει η σαλτσα. Το τελειωμα σε μιξερακι για να παρει και χρωματακι απο το εστραγκον.

Βγαζουμε τις φορμιτσες (σημειωτεον οι φορμες δεν εχουν πατο!) απο το φουρνο και σερβιρουμε.

 Τωρα που ειδατε τι ωραιο και καμαρωτο ειναι το πιατο μας, μπορουμε να βαλουμε και την θεικη σαλτσα.

Το πιατο αυτο αναδεικνυει το ψαρι, που ειναι ζουμερο, μελωμενο απο το ψησιμο στο γκριλ, και δενει με την τριμμενη πατατα και την σαλτσα δημιουργωντας ενα γευστικο και ελαφρυ πιατο.  Τον τονο ομως δινει το ονειρικο εστραγκον, εξ ου και βρισκει τη θεση του στο ονομα του πιατου!

  Απολαυστε με ενα σαββατιανο!

Vigdis is ashore again in Preveza Marina.

The thunderstorm in Palairos was repeated the next morning. Some people there on flotilla were extremely fed up: they had had a fortnight of bad weather - low temperatures, strong winds, rain and thunderstorms. Some had been stuck in Palairos for two days as they chose not to go out. There are still lots of flotillas about and flotilla companies have boats to hire out, so will continue to the end of October providing people are willing to pay. Customers expect sunshine as in the brochures, but the weather in October is extremely uncertain. We were told that autumn was early this year.

Once the thundertorm had passed we motored through the Levkas Canal up to the anchorage off Preveza to await the predicted strong westerlies. These turned out exactly as WindFinder.com had been forecasting for over a week: 36 hours of 20 to 26 knot winds; enough to keep us awake during the night and on the boat during the day. Preveza was as noisy as before - whenever the wind dropped you could hear a disco pounding away till dawn.

Once that had passed, and with the weather now much improved, we spent a pleasant couple of days in the Gulf of Amvrakikos - which was as windy as before. We had two days of good sailing, saw a very large pod of dolphins, one turtle, and many seabirds - including pelicans.

We spent a night to Paliomilou bay: 38° 54.28N 021° 01.33E. This is an agricultural area, and we were puzzled by a large building on the shore in the style of an out-of-town shopping shed, which was brightly lit at night and was visited by many cars. We dinghied ashore the next morning to discover that it was a casino! What's it doing here? No noise though - a better class of patron who probably drive BMWs not motor bikes. We christened the place Casino Bay.

Then to Vonitsa again to do an engine service - there being a good quay, water, and chandleries in the town. Most of the other boats there were also preparing for liftout: several of them had already removed their sails. We really like Vonitsa - an attractive town, with many useful shops. Excellent breadshop, with wholemeal bread "olikos" (Sikali turns out to be rye bread.)

So ends our second year's cruising. Sailing in Greece is much better than Italy: plenty of anchorages, mostly no charge for the harbours and no fuss.

We transmitted on VHF just twice this year: once when entering Gouvia Marina and once to answer a radio check, unlike last year's almost daily burden of trying to get Italian marinas to answer.

Total distance sailed 1125nm (probably more - the log under-reads). 158 engine hours - an average of 2.5 hours per day that we were at sea - as opposed to staying in harbour or on anchorage. (That figure surprised us; we have spent very few days motoring all day so it represents the time spent motoring when leaving and arriving at harbours, anchoring, and so on.)

Next year afround the Peloponnese and into the Aegean. Not sure where yet...

Some photos on Flickr here.

Democracy for Dummies by njmalhq

Image via Wikipedia

Αυτό το ιστολόγιο συμπληρώνει (με αυτήν εδώ την ανάρτηση / post) 300 αναρτήσεις, από το Μάρτη του 2007 - όταν ξεκίνησε.

Κανονικά, ήθελα αυτή η 300ή ανάρτηση να αφορά επαγγελματικό μου θέμα (ευρύτερου ενδιαφέροντος), ένα καινοτομικό λογισμικό βελτιστοποίησης έργων και διαδρομών, που τελειώνω αυτές τις μέρες, αρκετά "χαλαρά" θα έλεγα (επιτρέποντας και πολύ ελεύθερο χρόνο για blogging). Παρόλ' αυτά, σκέφτηκα να κάνω αυτό το ποστ "αριθμός 300" από τώρα. Κυρίως, γιατί έγιναν μερικά πράματα που επιβεβαιώνουν μερικές από τις ιδέες, προβλέψεις και εμπνεύσεις που γέννησαν από την αρχή αυτό εδώ το blog.

Π.χ.

1) Σημερινό άρθρο της "Ελευθεροτυπίας" (ΕΔΩ) επιβεβαιώνει τις προβλέψεις παλιών αναρτήσεων σε αυτό το ιστολόγιο, όσον αφορά το μέλλον της Παιδείας, που βρίσκεται πέρα από τα παραδοσιακά βιβλία, στον Ωκεανό της Γνώσης μέσω διαδικτύου...

2) Πρόσφατη ανάρτηση σε ένα άλλο ιστολόγιο (κλικ ΕΔΩ), που ασχολείται με θέματα οργάνωσης βιβλιοθηκών και βιβλιοθηκονομίας, επιβεβαιώνει τις (ανέκφραστες μέχρι τώρα) έντονες ανησυχίες μου (όχι μόνο δικές μου φυσικά) ότι το κατεστημένο που κυβερνά τη χώρα μας είναι άξεστο, διεφθαρμένο, υπεροπτικό και απολίτιστο, περιφρονώντας βαθιά όχι μόνο τη Γνώση αλλά και το δικαίωμα του κάθε πολίτη για πρόσβαση στη Γνώση (μέσω βιβλιοθηκών).

Αυτά τα δύο γεγονότα, από μόνα τους, αξίζουν το καθένα ξεχωριστή ανάπτυξη και διαφορετικό άρθρο. Τα έβαλα μαζί λόγω φόρτου εργασίας (καθώς τελειώνω το λογισμικό που ανάφερα προηγουμένως) και συνιστώ θερμά να κάνετε "κλικ" στους συνδέσμους που δόθηκαν.

Στο μεταξύ, η απλή πλοήγηση στις αναρτήσεις αυτού του ιστολογίου είναι ακόμη προβληματική, δεδομένου ότι (1) η "αναζήτηση" δεν λειτουργεί για Ελληνικές λέξεις και φράσεις (ένα γενικό ελάττωμα της Wordpress) και ότι (2) ακόμη δεν έχω οργανώσει με βέλτιστο τρόπο τις κατηγορίες και τα tags, έτσι ώστε με ένα μικρό αριθμό λέξεων-κλειδιών να μπορείτε να έχετε άνετη πρόσβαση σε όλες τις προηγούμενες αναρτήσεις (ή τις λίγες-και-καλές συζητήσεις που έγιναν). Αυτό είναι κάτι που θα δουλευτεί σύντομα...

Αυτά, προς το παρόν.

(Μπορεί να ξαναπεράσω από αυτή την ανάρτηση προσθέτοντας κι άλλα, αργότερα).

Πάντως, βαριέμαι να τα... μεταφράσω στα αγγλικά, σήμερα! :) Μπορεί να το κάνω τις επόμενες μέρες, για τους (όχι αμελητέους) ξένους φίλους μας.

• ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΑ ΔΙΚΤΥΑ - μέσω διαδικτύου!

Η Αναγέννηση της Γνώσης (Πολλαπλών Μορφών) και η Ομαδική ή Συλλογική Νοημοσύνη όλων μας, είναι ΗΔΗ εδώ.

Το μέλλον μας ΑΝΗΚΕΙ! Θα... σκίσομεν! (αν δεν σκίσουμε κανένα... σώβρακο - να μην πω "καλτσόν" και... παρεξηγηθώ)! :)

Related articles by Zemanta

• The Semantic Web as an Educational Revolution (Σημασιολογικός Ιστός = Επανάσταση Παιδείας)

• Η ριζοσπαστική Κοινωνική Αξία του Web 2.0 / 3.0 (the radical social value of Web 2.0/3.0 -in Greek)

• The vital need for an ANONYMOUS Semantic Web (transcending trendy elites of networked… idiots)

• Rada Mihalcea’s work in Computational Linguistics (in Greek)

• CYC’s quality and relevance for the Semantic Web (Ελληνικό ποστ για Τεχνητή Νοημοσύνη στο Web)

• Ted Nelson (the creator of HyperText) criticizes today’s Web, proposing humanistic innovations

• Η… οικολογική αναγκαιότητα αναβάθμισης του ΥπερΚειμένου (HyperText) (άρθρο 1)

• Need Your WordPress Fixed
• Hitchhiker's Guide to the Galaxy trilogy: έκτο βιβλιο;!
• Web banking εν Ελλάδι: Alpha Bank
• Τροχαίο: η επόμενη ημέρα

We split into two groups for a bit after the White Tower since Di, Ryan and I were sort of done there and we decided we would meet near the Hagia Sophia to see that next. As the three of us were walking in that general direction we saw or to be more accurate smelled an amazing sweets and icecream store so we stopped in for a quick snack. The ice cream was a little different than what we typically have and was more like frozen mousse than ice cream, lordie it was good. Since we had some time to kill we stopped in at the Thessaloniki version of say Barney's New York; cool store, small inventory, so very expensive. I enjoyed looking but refrained from buying since the unfavorable exchange rate made an already expensive items just ridiculous.

When the two groups finally met up we decided to go see some little churches and then eventually to the Hagia Sophia since we were already reasonably close. Now if any of us had paid ANY attention to any of the 10 books we had about Greece we would have read that most churches close between 1:00 and 4:00 so that didn't really work out for us. We did see one church, Hagia Dimitrios, which had been rebuilt after the great earthquake of 1917 but it did have many of the original icons and some original structure. Because it was a working church, i.e. people were actually there being all observant, I refrained from taking many pictures but I did manage to get a couple which I attached to the post (in case you're wondering why I took pictures in the Blue Mosque which is a working mosque, it's because it wasn't prayer time, they actually close for prayer). After  We decide to go back to the hotel and grab some rest and reconvene a little later to go back to Hagia Sophia.

We went back out later and finally got to see Hagia Sophia but they were closing and very much wanted us to leave, they had also turned out several of the lights. Hagia Sophia is also an active church and people were in there praying so picture taking was minimal though one of the women took a phone call so I guess they weren't that sensitive to the interference. Who takes a cell phone call in church?

That night we decide to just go to dinner and try to get to bed early because we had a big day coming on Friday. We went to a rather hard to find restaurant called Aristotleous that served mezze, which is kind of like the Greek version of tapas, you order many common plates and go to town! The food was the best we had eaten in Thessolaniki, everything was so fresh and wonderfully flavored. The red peppers were so pretty when they came out I had to take a picture as evidenced below! As it is in many European countries, dinner was a long late affair and though we started at 8:00 PM, we didn't finish until after 11:00 PM so it was home to bed to prepare for the trip to Nea Kerrasia.