-Frode

DE BASIS is een set van minimale eisen die gesteld worden aan de digitalisering van erfgoed. "En hoe verhoudt zich dat tot bijvoorbeeld MUSIP en AdLib?", vraag ik me dan af. En wat zegt digitalisering over toegankelijkheid, of publieksparticipatie. Ik vind het jammer dat digitalisering (ontsluiten collectie) nog zo vaak gescheiden wordt van de communicatieve doelstelling.

De set eisen van DE BASIS heet gebaseerd te zijn op de kennis en ervaring van erfgoedprofessionals. DE BASIS geeft de ondergrens aan waaraan elke erfgoedinstelling zou moeten voldoen bij digitalisering. DE BASIS staat voor kwaliteit in digitaal erfgoed.

Interessant is nu dat DE BASIS ook een wiki heeft. Met deze wiki wil Digitaal Erfgoed Nederland (DEN) expertise verzamelen en actueel houden en de discussie daarover stimuleren en transparant tonen.

DEN en DE BASIS
DEN bevordert de samenwerking tussen de erfgoedinstellingen door het delen van kennis over ICT, zodat de inzet van ICT bij het creëren en onderhouden van de digitale collectie optimaal is. Het gebruik van ICT-standaarden levert een efficiëntie- en effectiviteitsslag op bij de digitalisering van erfgoedcollecties.

Discussieer mee of volg de discussie over DE BASIS voor vervaardiging en digitale duurzaamheid via wiki.den.nl
U kunt tot 1 september 2008 reageren op het voorstel. Daarna wordt in samenspraak met een DE BASIS officieel vastgesteld.

Meer weten: Kijk op www.den.nl/debasis

En laat s.v.po. even weten wat je er van vindt.

Een vijfde van de ondervraagde journalisten zegt regelmatig bloggers te citeren en 62% staat positief tegenover User Generated Content, 44% van de media heeft een journalistenblog en 70% biedt mogelijkheid tot online commentaar. Cijfertjes zijn natuurlijk mooi maar het gaat natuurlijk om wat je ermee doet. Een tijdje geleden vroegen Jan en Frank nog hoe wij hier tegenover blogging enz staan. Dit onderzoek helpt in elk geval om een idee te krijgen, het schept een beeld van waaruit je kan vertrekken.

Sommigen zouden dit omschrijven als ‘koude koffie’, niets nieuws onder de zon! Enkele jaren terug kreeg ik bij sommigen de indruk dat de traditionele media hadden afgedaan. Intussen is de slinger al terug een beetje opgeschoven, naar een iets realistischere visie denk ik. Bloggers zijn een rumourige bende maar er heerst een vrij hoog ‘ons kent ons’ gehalte. Door hun invloed op journalisten verkrijgen ze dan weer een breder bereik. (waarmee ik niets zeg over 'social media' die natuurlijk veel verder gaan)

Los van Google rankings enz loont het dus overduidelijk om online aanwezig te zijn. De traditionele journalist staat positief tegenover UGC en schrikt er niet van terug om bloggers te citeren. De mogelijkheid om commentaar te geven biedt dan weer kansen om extra info of duiding te geven bij een stuk. Het stopt dus niet wanneer het stuk eenmaal is verschenen.

Gisteren verspreidde Belga bijvoorbeeld een bericht over het onderzoek dat niet helemaal klopte. Hoewel alle kranten het originele persbericht hebben gekregen, baseerde een krant zijn stuk op het Belga bericht. Tja, daar stopt het verhaal dan, niets aan te doen. Op de websites die het hebben overgenomen, hebben we in elk geval de kans om wat zaken te nuanceren.

Darnton, historicus van origine en inmiddels een jaar bibliothecaris van Harvard University, richt zich vooral op de bedreiging die Google Book Search vormt voor de traditionele brick-and-mortar bibliotheek. Darnton brengt acht argumenten tegen die bedreiging in:

• According to the most utopian claim of the Googlers, Google can put virtually all printed books on-line. That claim is misleading, and it raises the danger of creating false consciousness, because it may lull us into neglecting our libraries.
• Although Google pursued an intelligent strategy by signing up five great libraries, their combined holdings will not come close to exhausting the stock of books in the United States.
• Although it is to be hoped that the publishers, authors, and Google will settle their dispute, it is difficult to see how copyright will cease to pose a problem.
• Companies decline rapidly in the fast-changing environment of electronic technology. Google may disappear or be eclipsed by an even greater technology, which could make its database as outdated and inaccessible as many of our old floppy disks and CD-ROMs.
• Google will make mistakes.
• As in the case of microfilm, there is no guarantee that Google's copies will last.
• Google plans to digitize many versions of each book, taking whatever it gets as the copies appear, assembly-line fashion, from the shelves; but will it make all of them available? If so, which one will it put at the top of its search list?
• Even if the digitized image on the computer screen is accurate, it will fail to capture crucial aspects of a book.

Ja, denk je na lezing, hij heeft helemaal gelijk. En je bent niet verbaasd dat een Amerikaanse collega Darntons artikel becommentarieert met "The essay provides some well articulated arguments you can use the next time a faculty member or administrator questions the need of your library in the age of Google."

En voor een goed begrip: Darnton is zelf een enthousiast gebruiker van Google Book Search en Harvard University Library is een van Google's partners in GBS.

En toch... Kunnen we nu rustig achterover leunen in de wetenschap dat zelfs Google geen bedreiging vormt voor onze toekomst? Dát is vast niet de boodschap die Darnton over heeft willen brengen.

De nieuwe InformatieProfessional vandaag op de mat. Aardig artikel over het gebruik van de captcha voor het verbeteren van onleesbare woorden die met het OCR-en van gedigitaliseerde teksten worden gemaakt. Twee cijfers die in het artikel genoemd worden brengen me echter weer enigszins aan het twijfelen.

Volgens auteur Luc Van Peteghem heeft de ontdekker van de (re)captcha Luis von Ahn berekend dat zijn captcha inmiddels gemiddeld per dag tussen de 15 en 100 miljoen keer wordt gebruikt. ???? Het is alsof ik iemand hoor zeggen "Ja, ik ga deze keer maar naar Italië op vakantie; de gemiddelde temperatuur schommelt daar tussen de 5 en 35 graden Celsius." Daar schiet ik dus niet zo veel mee op.

Nog eentje: aan het eind van het artikel schrijft Luc dat dankzij de captcha er nu dagelijks 3 miljoen onleesbare woorden in de ge-OCRde boekteksten van The Internet Archive worden verbeterd. Dagelijks? 3 miljoen onleesbare woorden? Dat zou betekenen dat er op jaarbasis meer dan 100 miljoen fouten worden gemaakt. En die zouden nu allemaal langs geautomatiseerde weg verbeterd worden...

Cijfers... ik ben er altijd wat huiverig voor.

De taken en ambitie van de kerngroep zijn het uitoefenen van een monitorfunctie, coördinatie en kennisverspreiding over digitalisering." Om op de hoogte te blijven kan men zich abonneren op een discussielijst door een e-mail te sturen naar DEN.

Het project zal op grote schaal nationale, regionale, lokale en koloniale dagbladen digitaliseren en gratis beschikbaar stellen op internet. De kranten lopen uiteen vanaf de eerste krant uit 1618 tot aan kranten uit de twintigste eeuw. Over deze laatste groep in de KB nog in overleg met de Nederlandse Uitgeversbond en andere organisaties die de belangen van auteursrechthebbenden behartigen, aangezien de huidige auteurswet beperkingen stelt ten aanzien van het beschikbaar stellen van het materiaal.

De historische kranten zullen echter gratis beschikbaar worden gesteld via het web. Deze zijn doorzoekbaar zijn op de complete tekstinhoud. Sinds februari 2007 zijn de eerste kranten gescand waarna per maand 200.000 pagina’s gedigitaliseerd worden. Het digitaliseren van alle 8 miljoen pagina’s zal naar schatting zo’n drie jaar in beslag nemen en in 2011 eindigen. Desondanks wordt al in 2009 gestart met het beschikbaar stellen van de tot dan toe (2 miljoen) gedigitaliseerde pagina's.

Eindelijk is het zover. De Koninklijke Bibliotheek begint nu écht met een van haar vele 'talloos veel miljoenen'-projecten, de Databank Digitale Dagbladen. Onder leiding van hoogleraar media & cultuur van de UvA Frank van Vree is de selectie gemaakt van 8 miljoen krantenpagina's uit de periode 1618-1995 en nu is er ook een bedrijf geselecteerd dat het daadwerkelijke scannen gaat doen, een samenwerkingsverband van het Duitse CCS (Content Conversion Specialists) en het Nederlandse bedrijf M&R uit Kampen. Vanaf begin 2009 zullen de eerste resultaten zichtbaar moeten worden. Tot die tijd zullen we het nog even moeten doen met het pilotproject waarin vier kranten uit het Interbellum zijn gedigitaliseerd. Een heerlijke historische bron die uit doet zien naar de resultaten van het D3-project.

Een ander grootschalig project, de Staten-Generaal Digitaal, begint nu eindelijk ook goed op stoom te komen. Recent zijn de jaren 1985-1989 aan de databank toegevoegd en in de komende kwartalen zal er successievelijk teruggewerkt worden naar het jaar 1815 dat in 2010 bereikt moet worden. En dan zullen 'onze' handelingen volledig digitaal raadpleegbaar en doorzoekbaar zijn. Is daar dan vraag naar? Driewerf ja! In het kader van onze eigen verbouwactiviteiten hadden we de gedrukte Handelingen maar even in het magazijn gezet, met het idee 'dat gebruik valt wel mee, hoeft niet meer in open opstelling'.  Nee dus, er kwamen regelmatig zoveel verzoeken nu aan de balie om inzage (en dan gaat het meestal niet om één bandje) dat maar snel weer is besloten een boekenwand van ruim 100 meter in een van de studiezalen te creëren voor herplaatsing. Tot de KB klaar is blijven de Handelingen daar lekker in open opstelling staan.

Op donderdagmiddag 12 juni organiseert Metamorfoze  een symposium over de Richtlijnen Preservation Imaging Metamorfoze.

Sinds 2007 biedt Metamorfoze de mogelijkheid van conservering d.m.v. digitale conversie: preservation imaging. In september 2007 is een conceptversie van de Richtlijnen Preservation Imaging Metamorfoze opgesteld, die (inter)nationaal zijn getoetst. In deze conceptversie van de Richtlijnen worden technische kwaliteitsstandaarden geformuleerd waaraan preservation scans moeten voldoen voor Metamorfoze. Verder zijn in 2007 enkele pilotprojecten preservation imaging van start gegaan, om ervaring met de nieuwe conversiemethode op te doen.

De middag wordt geopend met een keynote speech van Don Williams, beeldwetenschapper. Daarnaast zullen de Richtlijnen Preservation Imaging Metamorfoze nader worden toegelicht. Verder zal worden gekeken naar de ervaringen die zijn opgedaan bij twee van de pilotprojecten.

Naast het middagprogramma wordt een ochtendprogramma geboden dat specifiek bedoel is voor digitaliseringsbedrijven en geheel technisch van aard zal zijn.

U kunt zich aanmelden via de website van Metamorfoze. Hier is ook het complete programma beschikbaar.

Verder bleek dat na bewerking met het door OCLC ontwikkelde FRBR-algorithme van die miljoen beschrijvingen ruim 900.000 betrekking hadden op unieke werken. Opnieuw, dat is slechts 2% van de 46 miljoen afzonderlijke werken die m.b.v. dit algorithme in WorldCat in juni 2005 zijn geïdentificeerd. Conclusie van de auteurs: "This is a remarkably small number and suggests that there is tremendous scope for mass digitization programs." (p. 113)

Nu terug naar het bericht van afgelopen maandag. Google heeft inmiddels in het kader van het Google Book Search programma in ieder geval één miljoen boeken gedigitaliseerd (precies weten we het, zoals zo vaak bij Google, niet). Mooi, zou je zeggen. Als van al die boeken nu Marc-records in WorldCat komen dan is het aanbod van digitaal materiaal in één klap verdubbeld, van één naar twee miljoen items. Maar zijn we daarmee dan dichter bij het einddoel gekomen?

Sinds juni 2005 is de omvang van WorldCat, o.m. door acties als het inlezen van alle NCC-gegevens, gestegen van 58 naar meer dan 100 miljoen titelbeschrijvingen! Ongetwijfeld zal daar ook digitaal materiaal tussen hebben gezeten, maar het percentage digitaal materiaal zal nog steeds ergens in de buurt van 2% zitten, ondanks wat er de afgelopen jaren op het vlak van digitalisering is gebeurd. Er is en blijft vooralsnog een 'tremendous scope' voor digitaliseringsprojecten. En voordat "the world's information" volledig digitaal beschikbaar is zijn we dus ook nog wel een flink aantal jaren verder.

P.S. eerder publiceerden Lavoie en Connaway met Lorcan Dempsey over de consequenties van Google's digitaliseringsproject (toen nog Google Print geheten) en Lavoie met Roger Schonfeld over de totale omvang van de wereldwijde boekencollectie, in beide studies uitgaande van de beschikbare gegevens in WorldCat.

P.P.S. het feit dat Microsoft zich nu gaat terugtrekken uit digitaliseringsprojecten geeft ook te denken. Het speelveld rondom Google wordt zo wel heel erg leeg.

Het loopt blijkbaar nog geen storm want in de speciaal ingericht repository zijn tot nu toe nog geen tien gedigitaliseerde werken terug te vinden. Maar het idee is sympathiek en het belang dat Groningen eraan hecht kan mede afgeleid worden uit het feit dat Alex Klugkist himself, de bibliothecaris van de RUG, contactpersoon is voor deze dienst. Toch maar weer eens de plannen voor de aanschaf van een Kirtas-machine uit de kast halen?

Op de pagina van Informatieprofessional (registreren en inloggen is helaas noodzakelijk, maar zo gebeurd) staat het als volgt: "In het onderzoeksprogramma Continuous Access to Cultural Heritage (CATCH) werken beheerders van erfgoed en informaticaonderzoekers samen aan vraagstukken met betrekking tot digitale erfgoedontsluiting. InformatieProfessional besteedt in een reeks artikelen aandacht aan de tien projecten die CATCH heeft geïnitieerd."

Het auteursrecht eist dat tot tientallen jaren later nog toestemming wordt gevraagd voor hergebruik. Dit dient ter bescherming van auteurs, maar werkt in deze tijd van digitalisering averechts. Alleen al het achterhalen van (alle) auteurs is een schier onmogelijke klus als het om een verweesd werk (auteurs onbekend of onvindbaar) of krant/tijdschrift gaat (freelance journalisten, fotografen, tekenaars, schrijvers, advertentieontwerpers en niet te vergeten ingezondenbrievenschrijvers).

Uiteindelijk biedt het auteursrecht ook voor de auteur geen bescherming maar louter uitzicht op vergetelheid, aldus Bossenbroek en Jansen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Overigens heeft volgens een van de commentaren op het blog van Arjen Kamphuis (#7) kleine webloggers ook te lijden onder auteursrechten. Het opsporen van auteursrechtschendingen wordt door sommige auteurs gezien als het nieuwe brood op de plank voor de auteur om eens wat ‘extra te verdienen op artikelen'.

Ik moet zeggen dat ik er zelf ternauwernood op let. Qua tekst refereer ik netjes mijn bronnen (indien inhoudelijk relevant), maar plaatjes pluk ik her en der van het net. Een tijdje geleden sloeg de schrik mij om het hart toen Google zoekacties op "Laika Spoetnik" bepaalde zoekresultaten steevast niet toonden, omdat hier het auteursrecht geschonden zou zijn. Het zal je in alle onschuld (lees naïviteit) maar overkomen...

Het volgende slot heb ik zeer toepasselijk overgenomen van Arjen Kamphuis:

Dit werk valt, net als al mijn publieke werk, onder een Creative Commons licentie. Want het grootste risico dat een auteur vandaag de dag kan lopen is niet dat je werk ‘gestolen’ wordt maar dat je werk niet gelezen wordt. Share & enjoy!

Allt skulle ju bli så mycket bättre med digital TV, eller hur var det nu igen? Hockey är en förhållandevis snabb sport och varje gång kameramannen är tvungen att svepa kameran, i snabb takt, över rinken händer något med bilden (läs allt som oftast). Bilden blir hackig och nu som då finns det fler än en puck i TV-rutan. Fruktansvärt irriterande för känsliga ögon. Där sitter man och kisar efter bästa förmåga men glad blir man inte. Min svärfar, som är något av en expert på dataöverföring, berättade att det helt enkelt beror på att bildöverföringen inte hinner med i den takt som den borde. Detta, i sin tur, lär skall bero på att man har tråttat in för många kanaler i ett "kanalknippe". 4 kanaler i ett knippe är max för den mängd data som kan överföras på ett kvalitativt sätt. YLE har åtminstone 5 kanaler i sitt knippe. Dessutom skall man överföra textning på två språk i vissa fall samt referat på två språk i sportsändningar. Normalt märker ögat inte av dessa brister men med hockey på programmet så funkar det synbarligen INTE!!! Reprisen (vid mål etc) i långsam överföring funkar däremot klanderfritt - alltid någonting.

Dessutom har ju YLE gått in för den "lysande" lösning att man inte längre kan lyssna på sportreferat i direktsändning på svenska i radion. Vad återstår? Läs tidningen nästa dag istället. Då får du åtminstone skarpa bilder och ett referat av någon som har suttit på plats och sett matchen live med egna ögon och således lyckats koncentrera sig på dito. Hur månne epileptiker reagerar på den här formen av bildåtergivning???

Men den hastige digitalisering af det danske samfund understreger også, at mangel på politisk handling i it-sikkerhedsarbejdet og digitaliseringen kan blive en trussel mod udviklingen.

Danmark indtager stadig førstepladsen på World Economic Forums (WEF) Networked Readiness Index. Vi er med andre ord for andet år i træk verdens bedste til at omsætte investeringer i infomations og kommunikations-teknologi til udvikling og forbedret konkurrence.

Den kåring bygger på måling af en lang række delelementer, som tilsammen udløser en dansk score på 5,78 mod 5,71 og dermed en flad udvikling. På andenpladsen er Sverige, der også har en flad udvikling, mens Schweiz og USA på tredje- og fjerdepladsen har en vækst i scoren, der udløser en pil opad.

Tilbage i januar tillod vi os på en forside af Computerworld at spørge, hvordan Danmark bliver på it-toppen ud fra den tese, at pilen ikke nødvendigvis ville pege opad for Danmark i 2008-udgaven af undersøgelsen.

De er opptatt av at bibliotekene ikke gjør nok for å fornye tjenestene sine, og frykter at litteraturen vil bli fullt ut digitalisert i framtiden. Hvem trenger vel biblioteket når de kan sitte hjemme å ha tilgang til verdenslitteraturen, spør de.

Jeg setter pris på omsorgen for biblioteket, men jeg deler ikke bekymringen. De blåser av alt snakket om biblioteket som sosialt rom. Det gir meg følelsen av at de ikke er særlig aktive biblioteksbrukere. Det er faktisk ganske store grupper som av forskjellige grunner har behov for, eller ønske om, det personlig møtet.

De anklager bibliotekene for å ikke være forberedt på hva livet vil bringe om 15-20 år. Det stemmer sikkert. På den annen side: Er det noen bransje som kan si den er det? Det jeg vet om bibliotekene, er at de er befolket av personer som alltid er raskt ute med å ta i bruk ny teknologi, og som brenner for arbeidsstedet sitt. Jeg er derfor ikke spesielt bekymret på bibliotekets vegne.

Så hva vil de to herrene egentlig oppnå med kronikken sin? Er de ærlig opptatt av bibliotekets framtid, eller taler de rettighetshavernes sak med tanke på digitaliseringen? Jeg spørger kun....

Første besøg på vores Silicon Valley tour var hos San Mateo County hvor CIO Chris Flatmoe fortalte om deres IT-udfordringer. Skægt nok var det nogle af de samme udfordringer som vi har derhjemme og derfor var genkendeligheden stor.

Grøn IT - Implementering af strømbesparende tiltag i IT-driften både i serverrum og på desktoppen. De havde konstateret at en meget stor del af deres desktop-PC'ere aldrig blev slukket. De har derfor indført et system hvor de kontrollerer strømopsætningen centralt (EasyGPO), og enhver PC der ikke har været brugt i 10 minutter går automatisk i dvale. Det er helt nyt for amerikanerne at tænke i strømbesparende foranstaltninger og derfor var har de ogås mulighed or at nå relativt store indsatser med en lille indsats. De havde slet ikek fokus på at spare strøm i servererummet selm om de reelt var ved at udskifte alt aktivt udstyr i lokalet 

Anden udfordring var planlægning af IT-indsatsen hvor de lagde stor vægt på at der udarbejdes 1-2 årige IT-strategier for de enkelte forretningsområder. Vi spurgte om det var normalt at der var egentlige business plans som IT-strategien kunne lægge sig op ad, en stor mangelvare i mange danske kommuner. Det var der, han var faktisk lidt undrende over at vi spugte om det.

Tredje udfordring var overblik over data på tværs af applikationer og forretningsområder. De havde valgt en strategi hvor de valgte at integrere data via rapportering på tværs af de eksiterende systemer. Fordelen var denne strategi er hurtige resultater, ulempen er, at kompleksiteten og antallet af enkeltapplikationer stadig er højt.

Efter mødet med Chris tager hans kollega os med på en rundtur i deres IT-afdeling hvor vi også ser deres serverrum.

En gang om året mødes 800-900 personer i Århus. Kendetegnende for os alle er, at vi arbejder med Digitalsering af den offentlige sektor, men derudover kommer vi mange forskellige steder fra.

Kommunale IT-chefer mødes med statslige IT-arkitekter og embedsmænd fra Finansministeriet og alle mulige andre. Pressen er der, alle de store leverandører er der. 900 mennesker samlet i Århus kongrescenter til festtaler og masser af fagligt indhold.

Selv om vi efterhånden er mange der arbejder med digitalisering af den offentlige sektor, så er det alligevel slående så mange der kender hinanden på sådan en konference. Min egen oplevelse er, at jeg hele tiden oplever at hilse på folk jeg møder i gangene på vej fra en session til en anden. Videnskabsministeren gjorde dog også en del ud af dette i sin tale. Han roste den store flok for at være tilstede og for vores arbejde, men sagde samtidig at vi skal være flere, indsatsen med digitaliseirng af det offentlige kræver en større indsats end vi løfter p.t.

Joken om "den store fætter/kusine-fest" dukkede op for et par år siden. Men det er egentlig en rigtig god betegnelse fordi det også indikerer at her mødes vi med alle vores fætre og kusiner fra resten af den offentlige sektor. Vi mødes for at lære af hinanden, for at anerkende hinandens arbejde og for at feste sammen.

Jeg glæder mig til næste år - hvor vi sikkert er over 1000 deltagere for første gang.

Links

• http://www.itst.dk/arkitektur-og-standarder/arkitektur/it-arkitekturkonferencen

Een vraag die niet gesteld werd tijdens de persconferentie, maar waarvan ik toch denk dat menigeen 'm wel eens overweegt te stellen, is de vraag naar het waarom van al dat gesleep met die boeken. Alles is tegenwoordig toch op Internet te vinden? Of niet soms? Dat laatste is inderdaad nog (lang) niet helemaal waar. Ook de digitale beschikbaarstelling van boeken gaat weliswaar inmiddels in een rap tempo, maar voor het gros van de geesteswetenschappers blijft een omvangrijke open opgestelde collectie van monografieën, handboeken en naslagwerken vooralsnog een essentiële voorwaarde voor kwalitatief hoogwaardig onderwijs en onderzoek. Wel is het zo dat steeds vaker de eigen disciplinaire grenzen overgestoken worden en ook daarom, het is al eerder gesignaleerd, heeft het samenbrengen van meerdere collecties op één locatie meerwaarde.

Gistermiddag was ik overigens, al zijstapje bij alle verhuisperikelen, met een aantal collega's van de Bijzondere Collecties, van de UB Leiden en de Koninklijke Bibliotheek op bezoek bij de Amerikaanse firma Kirtas. Zij hebben sinds kort een kantoor in Amsterdam geopend om met hun gespecialiseerde digitaliseringsapparatuur ook in Europa een fiks marktaandeel te realiseren. Ik kende de Kirtas-machine al van het web en had een eenvoudige uitvoering vorig jaar op de ACRL-conferentie in Baltimore gezien. Nu kregen we in Amsterdam op het topmodel uit de serie, de APT2400, van Lotfi Belkhir (de CEO van Kirtas in hoogsteigen persoon) een uitgebreide demonstratie van het apparaat.

Indrukwekkend, niet alleen vanwege de wijze waarop in hoog tempo en zonder schade aan te brengen een boek gedigitaliseerd wordt, maar ook en vooral door de bijbehorende en in eigen huis ontwikkelde software die het mogelijk maakt van de ruwe basisopnames met een paar muisklikken perfect leesbare, afgeleide producten te maken. Watch Our Demo Video! Primair werd er nu naar het apparaat gekeken voor het gezamenlijke digitaliseringsproject van de KB, UBL en UBA (de zgn. drie miljoen van Maria van der Hoeven), maar een dergelijk apparaat is natuurlijk veel breder inzetbaar voor allerlei digitaliseringsactiviteiten. Ik ben benieuwd welke keuze er uiteindelijk gemaakt zal worden, want er zijn uiteraard meer kapers op de kust.

In de Nieuwe Doelenstraat is inmiddels het stof van de verhuizing neergedaald. Medewerkers van Saan zijn de laatste oude boekenkasten uitelkaar aan het schroeven. Die zullen maandag (opnieuw over het water) afgevoerd worden. En in de UB worden nog de laatste kratten uitgepakt. Volgende week verplaatst het toneel zich naar de Vendelstraat, dan is de collectie Wijsbegeerte aan de beurt.

Länkarna berör sociala nätverk i allmänhet, sociala nätverk i mobilen, bloggosfären, communities (exemplet Facebook) som verktyg i onlineundervisning och en syn på hur vi i framtiden använder och konsumerar den nya tekniken och media. Det är naturligtvis omöjligt att sia om framtiden så därför kan t.ex. den i och för sig seriösa Youtube-filmen ändå upplevas som SF. Men visst är det möjligt? Här kommer länkarna:
http://mindpark.se/2008/01/16/framtidens-sociala-natverk/

http://mindpark.se/2008/01/07/sociala-natverk-i-mobilen/

http://www.casaleggioassociati.it/documenti/the_blogosphere_and_the_media.pdf

http://www.collegedegree.com/library/college-life/15-facebook-apps-perfect-for-online-education

http://www.youtube.com/watch?v=xj8ZadKgdC0

//Nils Grönlund

Mine nye venner fra Tartu-kommune i Estland viste mig deres system til ansøgning om optagelse i daginstitution. De har mangel på daginstitutionspladser, og det gælder derfor om at stå så højt oppe ventelisten som muligt.

Børnene kan skrives op fra de er født og via deres online-system kan forældre se at deres barn er skrevet op og hvornår de kan håbe på, at der bliver en ledig plads.

Det overraskende ved deres system er, at opskrivningslisterne er offentlige. Man kan simpelthen gå ind på kommunens hjemmeside og se en liste over de børn der er skrevet op, hvor de er skrevet op og hvornår de kan få en plads.

Det samme var tilfælde i skolesystemet hvor forældrene kunne logge ind og se alle elevers karakter og lærerens begrundelse for karakteren.

Som dansk offentlig IT-ansvarlig var min reaktion, at det var helt uacceptabelt på den måde at offentliggøre børnenes navne og deres karakterer. Folkene fra Tartu var derimod stolte over denne åbenhed som efter deres mening var borgernes sikkerhed for at der ikke blev snydt, alle kan simpelthen følge med.

Jeg spurgte dem om man også kunne se naboens skatteoplysninger, men det var dog lukket land. Der var altså (heldigvis) grænser for åbenheden.